Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2023/1950 K.2023/1693

Taraflar arasındaki kiralananın tahliyesi ve alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, bozmaya uyan Mahkemece kiralananın tahliyesi talebi bakımından konusuz kalan davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına, alacak talebi bakımından davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece Mahkeme Kararının düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Davacı vekili tarafından Dairece verilen kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; kesinlik, süre ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, karar düzeltme dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı; davalı ile aralarında 14.02.2014 - 14.02.2015 tarihleri arasına ilişkin otopark kira sözleşmesi bulunduğunu, davalının taşınmazı dava dışı kiracıdan devraldığını, sözleşmenin süresinin uzatılmayacağının 09.07.2014 tarihli ve 13.01.2015 tarihli ihtarlar ile davalıya bildirildiğini, kira sözleşmesi sona erdiği halde davalının kiralananı halen hukuka aykırı kullanmaya devam ederek tahliye etmediğini ileri sürerek davalının kiralanandan tahliyesine, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik aylık 10.300 TL üzerinden ecrimisil ödenmesine karar verilmesini talep etmiş, yargılama sırasında ecrimisil talebi bakımından dava değerini 104.475,03 TL' ye artırmıştır.

II. CEVAP

Davalı; kiralananı dava dışı kiracıdan devralarak davacı ile yeni bir sözleşme imzalandığını, kira bedellerinin düzenli ödendiğini savunarak, haksız davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 24.11.2015 tarihli ve 2015/50 E., 2015/1391 K. sayılı kararıyla; taraflar arasındaki kira sözleşmesinin bitim tarihi olan 14.02.2015 tarihi itibariyle davalının kiracılık sıfatının ve taraflar arasındaki kira ilişkisinin sona erdiği, taraflar arasında yeni bir sözleşme yapılmaması nedeniyle davalı kiracının fuzuli şagil olduğu gerekçesiyle davanın görev yönünden usulden reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı, taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairece verilen 26.04.2018 tarih ve 2018/2678 E., 2018/4653 K. sayılı ilamla; "..uyuşmazlığın süre bitimi nedeniyle kiralananın tahliyesi ve alacak istemine ilişkin olduğu, uyuşmazlığın çözümünde taraflar arasındaki kira sözleşmesinin sona erip ermediği ve tahliyeye kadar işleyecek kira alacağına ilişkin değerlendirme yapılması gerektiği, davanın açıldığı görevli mahkemece işin esasına girilerek esas hakkında bir karar verilmesi gerekirken, Asliye Hukuk Mahkemesinin görevli olduğundan bahisle görevsizlik kararı verilmesinin doğru olmadığı.." gerekçesiyle, karar bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, yargılama devam ederken kiralanan tahliye edildiğinden tahliye talebi yönünden konusuz kalan davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davanın açılmasına davalı sebebiyet verdiğinden yargılama gideri ve vekalet ücretinin davalı üzerinde bırakılmasına, alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davalı kiracının tahliye tarihine kadar ödenmeyen kira borcu bulunmadığı gerekçesiyle ecrimisil talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı, davacı vekili ve davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Dairenin 13.12.2022 tarihli ve 2022/7595 E., 2022/9416 K. sayılı ilamıyla; davacının tüm davalının sair temyiz itirazlarının reddi ile yargılama giderleri ve harçları yönünden kararın düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

V. KARAR DÜZELTME

A. Karar Düzeltme Yoluna Başvuran

Dairenin yukarıda belirtilen kararına karşı, davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

B. Karar Düzeltme Sebepleri

Davacı vekili; temyiz dilekçesinde bildirdiği nedenlerin irdelenmediğini, ıslahın yapıldığı 20.11.2015 tarihinde davalı tarafından kira borcunun tamamı ödenmediğinden davanın açılmasına davalının sebebiyet verdiğini, lehine vekalet ücreti ve yargılama giderine hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğunu, kurum tarafından yapılan hesaplama ile hükme esas alınan rapor arasında 21.253,37 TL ecrimisil alacağı farkı bulunduğunu, bilirkişi raporunda ecrimisil hesabı ÜFE oranlarına göre yapılmışsa da yukarıda belirtildiği gibi TÜFE üzerinden hesaplanması gerektiğine ilişkin bilirkişi raporuna itirazın hiç değerlendirilmediğini, davacı aleyhine yargılama giderine hükmedilmemesi gerektiğini ileri sürerek; kararın düzeltilmesini ve Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, kiralananın tahliyesi ve ecrimisil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk Yargılama giderleri, kural olarak, davada haksız çıkan tarafa yükletilir (6100 sayılı HMK madde 326/1). Davada her iki taraf da kısmen haklı çıkarsa mahkeme, yargılama giderlerini, haklı çıkma oranına göre taraflar arasında paylaştırır (Aynı Kanun madde 326/2).

3. Değerlendirme Somut uyuşmazlıkta; taraflar arasındaki kira sözleşmesinde artış hükmü bulunmadığından hükme esas alınan bilirkişi raporundaki hesaplamaların hüküm kurmaya yeterli ve elverişli olduğu, davadaki haklılık durumuna göre yargılama gideri ve vekalet ücreti doğru hesaplandığından karar düzeltme talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Karar düzeltme talebinin REDDİNE,

Aşağıda yazılı para cezasının karar düzeltme isteyene yükletilmesine,