Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2023/2139 K.2023/2214

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne, dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte 37.087,10 TL'nin davalı ...'dan, 34.587,10 TL'nin Davalı ...'den, 34.587.10 TL'nin davalı ...'ten, 6.492,35 TL'nin davalı Firuzan'dan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararın davalılar tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre hükmedilen ve temyize konu edilen miktarlar davalı ... için 37.087,10 TL, davalı ... için 34.587,10 TL, davalı ... için 34.587,10 TL ve davalı Firuzan için 6.493,35 TL olup, ayrı ayrı Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 107.090,00 TL’nin altında kalmaktadır.