Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2023/2421 K.2024/2039

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre, davacının fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 64.884,74 TL maddi, 7.500,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini istediği eldeki davada, davacı tarafça taşınmazın gerçek bedeli ile usulsüz satış bedeli arasındaki farkın talep edildiği, taşınmazın ihale tarihindeki gerçek bedelinin ise itiraza uğramayan 16.10.2017 tarihli kıymet takdiri raporu ile 149.984,74 TL olarak belirlendiği, bu haliyle dava değerinin Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kaldığı kaldığı görülmüştür.