Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2023/2813 K.2023/1713

Taraflar arasındaki kira sözleşmesinden kaynaklanan itirazın iptali ve tahliye davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince tahliye talebine yönelik istinaf başvurusunun reddine, kira alacağı talebine yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 30.03.2023 tarihli ek karar ile, 6100 sayılı Kanunun 362 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi ve 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca kararının kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Ek karar davalı vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle; süre, temyiz şartları ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca; duruşma isteğinin, itirazın iptali talebi yönünden miktar itibariyle, tahliye talebi yönünden ise davanın niteliği itibariyle reddine, temyiz dilekçesinin kabulü ile incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 30.03.2023 tarihli ek kararına ilişkindir.

Kira ilişkisinden doğan ve miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen alacak davalarına ilişkin nihai kararlar ile kira ilişkisinden doğan ve üç aylık kira tutarı kesinlik sınırını geçmeyen diğer davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Bunun yanında, Bölge Adliye Mahkemesinin; esası incelemeden ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren mahkemeye veya kendi yargı çevresinde uygun göreceği başka bir yer mahkemesine gönderilmesine dair vermiş olduğu kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca kesin olup aynı Kanun’un 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca temyiz edilemez.

Dosya içeriğine göre; İtirazın iptali talebi yönünden kararın, 6100 sayılı Kanunun 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca (ve aynı zamanda takibe konu alacak miktarı 105.264,23 TL itibariyle de) kesin nitelikte olduğu, Tahliye talebi yönünden ise kiralananın üç aylık kira bedeli olduğu ileri sürülen toplam miktar (24.192 TL) itibariyle, kararın kesinlik sınırının (238.730 TL’nin) altında kaldığı ve kesin olduğu anlaşılmıştır.

Buna göre temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar, yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.