Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2023/3003 K.2024/1281

Taraflar arasındaki menfi tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davalı şirket tarafından müvekkili aleyhine kaçak kullanımı bulunmamasına rağmen kaçak kullanım bedeli tahakkuk ettirildiğini, faturalara dayanarak icra takibi başlatıldığını, müvekkiline ait destekleme hesabına bloke konulduğunu ileri sürerek; destekleme hesabına konulan blokenin kaldırılmasını, icra dosyaları nedeniyle borçlu olmadığının tespitini ve müvekkili lehine kötüniyet tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; davacının, müvekkili şirketin geçici abonesi iken abonelik müracaatında bulunduğunu ve abonelik işlemleri henüz bitmeden abonelik yapmayacağını belirterek sayacın sökülmesini talep ettiğini, bu talebine istinaden sayacın söküldüğünü, kaçak tutanağının ilgili mevzuata göre tanzim edildiğini, kaçak tespit tutanağı neticesinde yönetmeliğin ilgili maddelerinde belirtilen usul ve esaslar göz önünde bulundurularak tahakkuk işlemi yapıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davalı tarafından davacıya geçici abonelik verildiği, hizmetten yararlanmanın ilgili yönetmelik kapsamında kaçak elektrik kullanımı hallerine girmediği, sayaçta bulunan endekslerin fatura edilmesi için tutanak düzenlendiğinin belirtildiği, abonesiz olduğu belirtilen tesisin enerji sarfiyatı nedeniyle davacının banka hesabından 2018-2019 yılları arasında tarımsal sulama kaynaklı mahsup işleminin yapıldığı, bu kapsamda kaçak tahakkuk bedeline ilişkin faturanın ilgili Yönetmelik'in 42 nci maddesi gereğince kaçak elektrik kapsamına girmediği,

aynı Yönetmelik'in 43 üncü maddesinin (7) numaralı fıkrası gereğince dosya kapsamında herhangi bir görüntü ve fotoğraf olmadığı gözönüne alındığında mevzuata uygun işlem yapılmadığı, kullanıma ilişkin bedelin Yönetmelik'in 45/3-b maddesince hesaplandığı gerekçesiyle; davanın kısmen kabulüne, davacının 2020/33602 sayılı takip dosyası nedeniyle borçlu olmadığının tespitine, 2020/92347 sayılı takip dosyası nedeniyle kısmen borçlu olduğunun tespitine, davacının ihtiyati tedbir talebinin kabulü ile davacının banka hesabına konulan blokenin kaldırılmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili; sadece kötüniyet tazminatı talebinin reddedilmiş olmasına rağmen davalı lehine vekâlet ücretine ve aleyhe yargılama giderlerine hükmedilmesinin usûl ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek, kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

2. Davalı vekili; menfi tespit davasının kısmi dava olarak açılamayacağını, hükme esas alınan raporun Yönetmelik'e aykırı bulunduğunu, kaçak tutanaklarının aksi sabit oluncaya kadar geçerli resmi belge niteliğinde olduğunu, müvekkili şirketin yürürlükte bulunan tebliğe dayanarak kaçak elektrik kullandığı tespit edilen davacı hesabına bloke koyduğunu, davanın esasını çözer şekilde verilen tedbir kararının usule aykırı olduğunu ileri sürerek, kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacının destekleme hesabına konulan bloke işleminin eldeki davada uyuşmazlık konusunu teşkil etmemesi sebebiyle ihtiyati tedbir yoluyla kaldırılması mümkün bulunmadığından Mahkemece verilen tedbir kararının usûl ve yasaya aykırı olduğu, Mahkemece kabul gören bilirkişi heyeti raporunun, tüm dosya kapsamı ve alınan ilk bilirkişi raporu ile uyumlu, denetime açık, ayrıntılı, gerekçeli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu,

kötüniyet tazminatı talebi müddeabihe dahil olmadığından ve ayrıca harçlandırılmadığından reddi hâlinde vekâlet ücretine ve yargılama giderine hükmedilmesi doğru olmadığı gerekçesiyle; taraf vekillerinin istinaf başvurularının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davacının menfi tespit isteminin kabulüne, şartları oluşmayan kötüniyet ve ihtiyati tedbir taleplerinin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; menfi tespit davasının kısmi dava olarak açılamayacağı, kaçak/usulsüz elektrik kullanım bedelinin mevzuata uygun olarak tahakkuk ettiği, bilirkişi raporunun mevzuata aykırı olarak düzenlendiği, kaçak elektrik tutanaklarının aksi sabit oluncaya kadar geçerli belge niteliğinde olduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davalı şirket tarafından kaçak elektrik kullandığı iddiasıyla davalı aleyhine başlatılan takipler nedeniyle menfi tespit istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) ispat yükü başlıklı 190 ıncı maddesi.

2. Dava konusu kaçak elektrik tespit tutanağının düzenlendiği tarihte yürürlükte olan Elektrik Piyasası Tüketici Hizmetleri Yönetmeliği. 3. Değerlendirme Temyiz olunan kararda belirtilen gerekçeye, temyiz edenin sıfatına, kaçak elektrik tespit tutanağının mevzuata uygun şekilde düzenlenmemiş olmasına, davalının kaçak elektrik kullanım iddiasını ispatlayamamasına, yapılan enerji sarfiyatının abonelik başvurusu üzerine tesis edilmiş sayaçtan geçirilerek kayıt altına alınmış olmasına, bu kapsamda hükme esas alınan bilirkişi raporunda yer alan değerlendirmelerin usul ve yasaya uygun bulunmasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,