Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2023/385 K.2023/1688

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın bir kısım davalılar yönünden kısmen kabulüne, bir kısım davalılar yönünden zamanaşımından reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir. Davacı yargılama sırasında sunduğu 09.01.2020 tarihli dilekçesi ile, dava konusu aracı sattığından zararın; aracın alış bedeli ile satış bedeli arasındaki farkı 19.750 TL ve aracı kullanamamaktan doğan 5.000 TL toplamı 24.750 TL olduğunu bildirmiştir.

Bu itibarla, dosya içeriğine göre temyize konu edilen toplam miktar 24.750 TL olup Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 107.090 TL’nin altında kalmaktadır.