Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2023/4139 K.2024/491

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince; davacının istinaf başvurusunun reddine, davalının istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından duruşma istemli olarak temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 06.02.2024 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde gelen davacı vekili Avukat ...........,'un sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen saat 14.00'te Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin 05.01.2019 tarihinde saat 18.30-19.00 sıralarında davalının evinin bulunduğu sokağın önünden geçerken fiili hakimiyeti altında bulunan üç köpeğin saldırısına uğradığını, sağ baldırı ısırılan müvekkilinin omzunun üzerine düştüğünü, birkaç yerden kırılan sol kolunda güç kaybı olduğunu, halen tedavi gördüğünü ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 5.000,00 TL maddi tazminat ile 70.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; davacıya saldırdığı ileri sürülen köpeklerin müvekkiline ait olmadığını, sokakta yaşayan ve belediyenin bakım ve gözetiminde bulunan köpeklerin kulaklarında küpelerinin olduğunu, sosyal medyada paylaşım yapan müvekkilin kızının farklı bir evde yaşadığını ve paylaşımının sokak hayvanlarına iyi davranılması, duyarlılığın artmasına ilişkin olduğunu, davacı tarafından zararının tazminine ilişkin olarak müvekkilinin sürekli arandığını ve farklı miktarlarda para istendiğini, davacı ile uğraşmamak adına 500,00 TL gönderdiğini, davacının maddi zararı ya da kazanç kaybının bulunmadığını, fahiş miktarda manevi tazminat talep edildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; sosyal medya paylaşımları, tanık beyanları ve davalının davacıya olay sebebiyle verdiği 500,00 TL nazara alınarak, davalının saldıran köpek veya köpekleri sahiplendiği, köpeklerin sokaktan geçenlere saldırmaması için davalının önlemler alması, bahçesine koyması veya bağlaması gerektiğinden bahisle; alınan bilirkişi raporu doğrultusunda, 170.566,05 TL maddi ve tedaviler, yaralanmanın şekli, mahiyeti 25.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili; hükmedilen manevi tazminat miktarının çok az olduğunu ileri sürerek; kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

2. Davalı vekili; sokak köpeklerinin saldırısından müvekkilin sorumlu tutulma gerekçesinin açıklanmadığını, delillerinin toplanmadığını, raporlara itirazlarının değerlendirilmediğini, saldıran köpeklerin müvekkiline ait olmadığı gibi hakimiyeti altında da bulunmadığını, müvekkilinin fotoğraflardan İstanbul Büyükşehir Belediyesinden gelen cevaptan ve karşı taraf tanık beyanlarından anlaşılacağı üzere köpeklerin sokak köpeği olduğunu, sokak hayvanları için sokağa yiyecek ve su bırakmakla hiçbir hayvanın sahibi olunmayacağını, sokak köpeklerinin sorumluluğunun belediyelerde olduğunu, sosyal paylaşım yapanın müvekkilin kızı olup ayrı evde yaşadığını, manevi tazminata karar verilmesi doğru olmamakla birlikte miktarının fahiş olduğunu savunarak, kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacıyı ısırdığı ileri sürülen köpeğin kulak numarasından sahibinin bulunmadığının İstanbul Büyükşehir Belediyesi tarafından bildirildiği, davacıyı ısıran köpeğin davalının sahiplendiği iddia edilen köpek olduğu hususunun resmi kayıtlarla, İstanbul Büyükşehir Belediyesinin sahiplendirme kayıtlarıyla ve net tanık beyanları ile ispatlanamadığı,

sokakta yaşayan ve ara sıra mama verilen sokak köpeğinin davalı tarafça her türlü sorumluluğunun üstlenildiğinin düşünülemeyeceği, tanıkların da bu köpeğin davalının köpeği olabileceği konusunda tahmini beyanda bulundukları, olay sonrası ilgili belediye bölümüne saldırgan hayvanın alınması konusunda davacının bir talebi ve beyanının tespit edilemediği, ilgili köpeğin verilen cip bilgilerinden sokak köpeği olduğu ve bu mahalleye tedavisi sonrası bırakıldığı, olayla ilgili illiyet bağının tam olarak kurulamadığı gibi olay anını gören kimsenin olmadığı gerekçesiyle;

davacının istinaf başvurusunun reddine, davalının istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; müvekkilin yaralanmasına sebebiyet veren köpeği davalının sahiplendiğine ve fiili hakimiyeti altında bulunduğunun tanık anlatımları ve davalının kızının paylaşımlarından anlaşıldığını, müvekkilin oğlunun hesabına yardım kabilinden 500,00 TL gönderilmesinin davalı tarafın baktığı köpek tarafından verilen zararı açıkça kabul ettiği anlamına geldiğini, davalının sahiplendiği köpeğin sokaktan geçen herkese saldırdığını, köpekten korktukları söylenmiş ise de davalının özen yükümlülüğünü yerine getirmediğini ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, hayvan bulunduranın sorumluluğuna dayalı tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 67 nci maddesi

3. Değerlendirme

Dosya kapsamından; davacıya saldıran köpeğin mikroçip numarası ile İstanbul Büyükşehir Belediyesince kayıt altına alındığı ancak sahipli olduğuna ilişkin kayıtlarda bir bilginin bulunmadığı, dinlenen tanık beyanlarında köpeğin bakımı ve yönetimini sürekli veya geçici olarak davalının üstlendiği hususunda görgüye dayalı net bir beyanda bulunulmadığı, davalının kızının sosyal medyada yaptığı paylaşımın içeriği ve davalı tarafından davacıya 500,00 TL miktarında para gönderilmesinin köpeğin bakımının ve yönetiminin üstlenildiği ispata yeterli olmadığı anlaşılmakla, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,