Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2023/4891 K.2024/2953

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, İlk Derece Mahkemesince miktar itibariyle kesin olmak üzere karar verildiğinden istinaf başvurusunun reddine dair ek karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin asıl ve ek kararı davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince ek karara yönelik istinaf başvurusunun kabulüne, ek kararın kaldırılmasına, asıl karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre Bölge Adliye Mahkemesince reddedilen ve temyize konu edilen toplam miktar bireysel kredi miktarı olan 55.000,00 TL olup Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 238.7300,00 TL’nin altında kalmaktadır.