Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2023/4953 K.2024/2792

2997 sayılı Yargıtay Kanunun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliğinin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön inceleme sonucunda Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 12 nci maddesine göre, tüzel kişilere tebligat, vekili yoksa, yetkili temsilcilerine yapılır.

2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 191 inci maddesinde, borçlunun iflas açıldıktan sonra masaya ait mallar üzerindeki her türlü tasarrufunun alacaklılara karşı hükümsüz olduğu açıklanmıştır. Müflisin masa malları üzerindeki tasarruf yetkisi iflâs ile kısıtlanmış; Kanun’un 226 ncı maddesi ile masanın kanuni mümessilinin iflas idaresi olduğu hükmü kabul edilmiştir. Belirtilen hükümler gereğince; iflasın açılmasıyla tasarruf yetkisinin usul hukukundaki karşılığı olan dava takip yetkisi, artık müflise değil, iflas idaresine ait olup, adi tasfiyede İİK'nın 226-229 uncu maddeleri gereği iflas masasını temsil yetkisi iflas idare memurlarına, basit tasfiye (İİK'nın m. 218) usulü benimsenmişse, iflas dairesine aittir.

Dosyanın incelenmesinde, Ankara 12. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2015/682 Esas sayılı dosyasında davalı şirketin iflasına karar verildiği, ikinci alacaklılar toplantısında alacaklılarca iflas idaresine aday gösterilmediğinden İİK'nın 222 nci maddesi uyarınca iflas dairesinin masayı idare etmesine karar verildiği, Bölge Adliye Mahkemesince temyiz dilekçesinin masayı temsil eden Ankara 21. İcra Dairesine tebliğ edilmesine rağmen Bölge Adliye Mahkemesinin gerekçeli kararının müflis şirketin adresinde Tebligat Kanun'un 35 inci maddesine göre tebliğ edildiği anlaşılmıştır.

Buna göre, Bölge Adliye Mahkemesi kararının da Ankara 21. İcra Dairesine tebliğ edilmesi, yasal temyiz süresi geçtikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar verilmiştir.