Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2023/5209 K.2024/4203

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 10.12.2024 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde gelen davalı vekili Avukat ... ile ihbar olunan vekili Avukat ...'ın sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen saat 14.00'te Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davalıdan kiralanan depoda oluşan nemlenme nedeniyle müvekkilinin eşyalarının zarar gördüğünü, hasarın davalının kusurundan kaynaklandığını, kiralananın ayıplı olduğunu, kiraya verenin kiralananı kararlaştırılan tarihte sözleşmede amaçlanan kullanıma elverişli bir durumda teslim etmek ve sözleşme süresince bu durumda bulundurmak yükümlülüğünü yerine getirmediğini ileri sürerek; şimdilik 2.090.013,18 TL'nin ticari avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; müvekkilinin dava konusu edilen zarardan dolayı davacı tarafından ibra edildiğini, kira sözleşmesinde, davacının ürünlerine gelebilecek zarardan sorumlu olunmadığının kararlaştırıldığını, davacının kendi kusuruyla zararın artmasına sebebiyet verdiği savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. DERECE MAHKEMESİ KARARLARI

İlk Derece Mahkemesinin 19.04.2018 tarihli ve 2014/616 E., 2018/345 K. sayılı kararıyla; davanın kısmen kabulüne, 2.064.098,18 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin 02.02.2021 tarihli ve 2018/3099 E., 2021/215 K. sayılı kararıyla, davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 27.01.2022 tarihli ve 2021/1779 E., 2022/543 K. sayılı kararıyla; “Taraflar arasında imzalanan 01.10.2013 tarihli protokolün 3.2 maddesinde; "Kiracı, kiraya vereni işbu protokolün imza tarihine kadar sözleşme ve protokol gereği başta ürün sorumluluğu olmak ancak bunlarla sınırlı olmamak üzere gayrikabili rücu olmak üzere ibra etmektedir" düzenlemesi yer almaktadır. 01.10.2013 tarihli protokolde yer alan ibra beyanında, herhangi bir istisnaya yer verilmemiş olup dava konusu edilen zarar yönünden de davalının bu protokol ile ibra edildiği anlaşılmaktadır. Bu nedenle İlk Derece Mahkemesince; davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması, doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.” gerekçesiyle, karar bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Bozmaya uyan İlk Derece Mahkemesinin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; dava konusu edilen zarar yönünden davalının protokol ile ibra edildiği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; 01.10.2023 tarihli fesih protokolünün hiçbir yerinde, zayi olan beyaz eşyalarla ilgili davalının ibra edildiğini gösteren tek bir ibare bulunmadığını, 01.10.2013 tarihli fesih protokolünün kira akdine ve kira ilişkisine ilişkin olduğunu, kabul anlamına gelmemekle birlikte, bozma kararının dayanağı olan taraflar arasındaki protokolün ürün sorumluluğuna ilişkin imzalanmış olduğu kabul edilse dahi, mevcut durumda edimler arasında açık bir oransızlık bulunması nedeniyle ibranın geçersiz olduğunu ileri sürerek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık; kiralananda bulunan eşyaların zarar görmesi nedeniyle tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 09.05.1960 tarihli ve 21/9 ve 04.02.1959 tarihli ve 13/5 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararları.

3. Değerlendirme Temyiz olunan kararın; uyulan bozma ilamında belirtilen hukuki esaslar gereğince verilmiş olmasına, bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ilişkin ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinin mümkün bulunmamasına göre; davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılan temyiz harcının mahallinde temyiz eden davacıdan alınmasına,

28.000,00 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine,