Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2024/1500 K.2025/1363

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davacının 04.09.1996 tarihli ve 7 yıl süreli kira sözleşmesi ile .... ve ... ait 3 blok halindeki taşınmazı otel olarak işlettiğini, kira sözleşmesi devam ederken kiraya verenlerin 28.03.2003 tarihinde haksız olarak kiralananı işgal ettiklerini, bu nedenle açılan davada kira sözleşmesinin devam ettiğinin tespitine ve kiraya verenlerin müdahalesinin men'ine karar verildiğini, bu süreçte kiralananın işletilememesi sebebiyle kârdan mahrum kaldığını,

2003-2007 dönemi bakımından taraflar arasındaki kira sözleşmesine konu otelin davacı tarafından Alanya 2. İcra Müdürlüğünün 2009/386 Talimat dosyasında teslim alındığı 21.05.2009 tarihine kadar olmak üzere mahrum kalınan kâr kaybı zararının tazmini için fazlaya ilişkin haklar saklı kalmakla 150.000,00 TL üzerinden davalı aleyhine açılan tazminat davasının kabulüne dair verilen kararın, Yargıtay (Kapatılan) 6. Hukuk Dairesinin 30.10.2013 tarihli ve 2013/13675 E., 2013/14517 K. sayılı kararı ile "doluluk oranları incelenerek mahrum kalınan kârın,

kâr bilirkişisi tarafından hesaplanması ve hakkaniyet indirimi yapılarak sonuca göre karar verilmesi" gerektiğinden bahisle bozulduğunu, bozulan davanın halen derdest olduğu, dosya kapsamında keşif yapılıp bilirkişi raporu alındığını, tüm delillerin dosyaya ibraz edildiğini ileri sürerek.

2007, 2008 ve 2009 yıllarına ilişkin kâr kaybı zararından şimdilik 2.000.000,00 TL'nin tahsilini istemiş, ıslah dilekçesi ile toplamda 3.396.474,88 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek ticari reeskont faiziyle birlikte tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; aynı hususta taraflar arasında görülen Alanya 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 06.11.2015 tarihli ve 2014/122 E., 2015/578 K. sayılı kararıyla tespit edildiği üzere, taraflar arasındaki kira sözleşmesine konu kiralananın davalı tarafça işgal edildiği, davalıların 2003-2007 yıllarına ilişkin olarak tazminat ödemekle yükümlü olduğunun Yargıtay (Kapatılan) 6. Hukuk Dairesinin 30.10.2013 tarihli ve 2013/13675 E., 2013/14517 K. sayılı ilamı ile sabit olduğu,

alınan 01.03.2019 tarihli ek bilirkişi raporu ile hükmedilen 150.000,00 TL tazminat ve aynı konuda Yargıtayca uygun görülen yüzde 25 hakkaniyet indirimi de dikkate alındığında, davalıların 2.723.306,56 TL tazminatı ödemekle yükümlü olduğu gerekçesiyle; davanın kısmen kabulü ile 2.723.306,56 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek ticari reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacı tarafından aynı gerekçelerle 2003-2007 arası döneme ilişkin kar kaybı tazmini davasında bozma ilamına uyularak verilen davanın kabulüne dair kararın temyiz incelemesinden geçerek kesinleştiği, kesinleşen dosyada alınan bilirkişi raporu ve tespitler doğrultusunda bilirkişi incelemesi yaptırıldığı ve alınan raporun hüküm kurmaya elverişli olduğu, ancak davada dayanılan ve hükme esas alınan kira sözleşmesinde kiraya verenler içinde Menderes Sipahioğlu'nun da bulunduğu, eldeki davanın sadece ...'na açıldığı,

kural olarak kira alacağı ve sözleşmeden kaynaklanan parasal haklar bölünebilir nitelikte olup kiraya verenin birden fazla olduğu durumda her bir kiraya verenin kendi payına düşen tazminat miktarından sorumlu olacağı nazara alınmadan belirlenen tüm tazminatın davalıdan tahsili yönünde karar verilmesinin hatalı olduğu, davalı vekilinin cevap ve istinaf dilekçesinde 1/2 oranında sorumlu olunması gerektiğini ileri sürdüğü gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden esas hakkında davanın kısmen kabulü ile 1.361.653,28 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek ticari reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş;

hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; davacının işlettiği aynı yerdeki emsal otelde zarar ettiğine ve alacağının olmadığına dair raporun dikkate alınmadığını, davacının acente anlaşmalarına göre hesaplama yapılamayacağını, davacı şirketin ticari defter ve kayıtlarını usulüne uygun olarak tutulmadığını, hükme esas hesaplamaların soyut ve kağıt üzerinde yer alan bilgilere göre yapıldığını, davalıya ait otel bloklarını davacının kendisinin teslim ettiğini, yemin teklifi hakkında işlem yapılmadığını, savcılık ve ceza mahkemelerine ait dosyalar incelenmeden karar verildiğini,

davalının otel bloklarını elinde bulundurmasının davacının açtığı davanın reddi kararına dayalı olarak ve Mahkeme kararı ile gerçekleştiğini, bu sebeple davacının böyle bir gelir kaybı davası açamayacağını, sunulan üçüncü kişilerle ilgili belgelerin delil olarak dikkate alınamayacağını, taraflarınca sunulan deliller incelenmeden rapor alınıp karar verildiğini ileri sürerek; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

B. Gerekçe ve Değerlendirme

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, kiralananın kiraya verenin müdahalesi ile kullanılamadığı döneme ilişkin kar kaybı zararının tazmini istemine ilişkindir. Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında belirtilen gerekçeye; taraflar arasında dava konusu dönemden önceki dönem kâr kaybı tazminine ilişkin olarak görülen dava sonucu kâr tazminine yönelik olarak verilen kabul kararının Yargıtayca onanarak kesinleşmesiyle eldeki davada kesin delil oluşturmasına, hükme esas alınan bilirkişi raporunun hüküm kurmaya elverişli bulunmasına göre, davalının temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR