Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2024/1930 K.2025/1291

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin geçirdiği rahatsızlık sonucu Özel Tokat Medicalpark Hastanesi yoğun bakım ünitesinde tedavi altına alındığını, tedavisi devam etmekte iken, tedavi ve bakımından sorumlu olan yoğun bakım hemşiresi davalı ... tarafından darp edildiğini, müvekkilinin eşinin, yoğun bakım ünitesinin dış kısmındaki ekrandan izlediğini, hemşire olan iki kişinin müvekkiline müdahale ettiklerini, bu müdahale esnasında kollarını ve kollarındaki cihaz bağlantılarını sabitlemeye çalıştıklarını, tedavi amaçlı müdahale sona erdikten sonra,

davalı ...'in, sinirli ve kızgın tavırlarla sırtüstü yatmakta olan hastanın yüzünün tamamını yorganla kapattığını, nefes almasını önleyecek şekilde yorganın üzerinden eliyle hastanın ağzını kapatarak, hastayı boğmaya çalıştığını bununla da, yetinmeyip yorganın üzerinden hastanın canını yakmaya devam etmek için gözüne parmağıyla baskı uyguladığını gözlemlediği ve fiziksel şiddet görüntülerini cep telefonu kamerasıyla kaydettiğini, davalı hastanenin dava konusu olay nedeniyle maddi ve manevi talepleri bakımından hastane personeliyle birlikte müştereken ve müteselsilen sorumlu olduklarını ileri sürerek.

500.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 09.07.2022 tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili; davacının dava dilekçesinde belirttiği sebeplerin gerçeği yansıtmadığını, müvekkilinin diğer davalı olan hastanede uzun zamandan beri yoğun bakım hemşiresi olarak çalıştığını, bilinci kapalı olarak yoğun bakım ünitesinde yatmakta olan davacının kendisine zarar verici hareketlerini önlemek ve kendisine takılı olan sağlık araçlarını çıkarmasını engellemek amacıyla davacıya sözü edilen müdahalelerde bulunduğunu, davacının burnuna takılı nazogastrik sondanın burundan mideye kadar ilerletilen bir katater olup hastaların ilaçlarının kendilerine bu sonda sayesinde verildiği,

nazal maskenin yoğun bakımdaki her hasta gibi davacının da takması gereken sağlık gereçlerinden olduğunu, davalı müvekkilinin işi gereği bu gereçleri hastaya takmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

2.Davalı Temar Tokat Manyetik Rezonans Sağlık Hizmetleri ve Turizm A.Ş. vekili; davacı hastanın yoğun bakım ünitesinde 13 gün süre ile tedavi gördüğü, sonrasında tedavisine normal serviste devam edilip şifa ile taburcu edildiğini, davacının şikayeti üzerine yapılan incelemede hastanın yoğun şekilde ajite olduğu,

tedavi amaçlı takılan oksijen maskesi ve diğer monitör ekipmanlarının kadın hemşirenin, hastanın elini bağlamasının ajite hastalar bakımından normal bir uygulama olup, erkek hemşirenin yaptığının da hastanın sakinleşmesi adına karanlık yaratmak amacı ile yüzünü kapattığını, bu sırada yüzünü temizlemek maksatlı olarak yüzünü sildiğini, maskesini kontrol ettiğinin görülmüş olduğunu, erkek hemşirenin bunları yaparken, kabul edilemez şekilde, sert hareketlerle bunları yaptığı değerlendirilerek, davalı ...'in iş akdinin derhal feshedilmiş olduğunu savunarak, davanın müvekkili şirket yönünden reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; olayın meydana geliş şekli itibariyle ceza mahkemesince yapılan olgu tespitinin mahkeme için bağlayıcı olduğu, davalı ...'in eylemi kasten işlemiş olması nazara alınarak; tarafların sosyo ekonomik durumlarına, olay tarihine, manevi tazminatın amaç ve içeriğine, hak ve nesafet kaidelerine ve olay tarihindeki paranın alım gücüne göre meydana gelen olayda davacı tarafından duyulan acıyı, çekilen sıkıntıyı bir nebze hafifletmek için;

manevi tazminat talebinin kısmen kabulüyle, 40.000,00 TL manevi tazminatın 09.07.2022 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine, karar verilmiş, karara karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, hukuk mahkemesi yönünden bağlayıcı olan kesinleşmiş ceza mahkemesi kararı ile davacıya yönelik kişilik haklarına saldırı niteliğindeki haksız eylemin gerçekleştirildiği sabit olup, olay tarihi, olayın gelişim şekli, eylemin niteliği, olayın davacının yoğun bakımda tedavi gördüğü sırada kendisine tıbbi olarak gerekli yardım ve bakımı gerçekleştirmesi gereken ve bununla da görevli bulunan sağlık çalışanı tarafından gerçekleştirilmesi hususları da dikkate alındığında, yerel mahkemece belirlenen manevi tazminat miktarının az olduğu,

hakkaniyete uygun olmadığı anlaşıldığından ve ayrıca başlangıçta tüketici olan davacıdan sehven alınan bütün (başvurma-peşin) harçların davacıya iadesine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle; davalılar vekillerinin istinaf başcurularının reddine, davacı vekilinin istinaf itirazlarının kısmen kabulü ile, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın kısmen kabulü ile,

davacı yararına takdiren 100.000,00-TL. manevi tazminatın olay tarihi olan 09.07.2022 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline ve ayrıca davacı tarafın fazlaya ilişkin talebinin reddine ve harca ilişkin kısımlar yönünden düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiş; karara karşı davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; müvekkilinin yaşadığı mağduriyet, davalıların ağır kasıt ve kusurları, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, günümüzün ekonomik koşulları ile manevi tazminatın amacı birlikte değerlendirildiğinde İstinaf Mahkemesi kararıyla hüküm altına alınan manevi tazminat miktarının düşük olduğu, dava konusu olayın sadece basit bir darp eyleminden ibaret olmadığını, 100.000,00 TL gibi günümüz şartlarında oldukça düşük bir miktarda tazminata hükmedilmesinin hem müvekkilin manevi tatmin duygusunu sağlamadığı, hem de davalı hastane için caydırıcı nitelikte olmadığını beyanla, kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, haksız eylem nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Temyizen incelenen kararda belirtilen gerekçelere, özellikle İlk Derece Mahkemesince davacı lehine takdir edilen manevi tazminat miktarının Bölge Adliye Mahkemesince az olduğunun değerlendirilmesi sonucu yeniden ve manevi tazminatın belirlenmesine ilişkin ilkelere uygun şekilde belirlendiği anlaşılmakla, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR