Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2024/2465 K.2025/1978

Mahkemece bozmaya uyularak verilen karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; Dr. ... Eğitim ve Araştırma Hastanesi acil tıp kliniğinde çalışan hekimlerin elde ettiği puanlar dikkate alınmadan yersiz ödeme yapıldığının belirlendiğini, yapılan hesaplama sonucu davalıya 13.573,58 TL fazla ödeme yapıldığının tespit edildiğini, davalıya rızaen ödeme konusunda çıkarılan ihtarata rağmen ödeme yapılmadığını ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, 13.573,58 TL'nin ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı; davaya dayanak yapılan raporun eksik ve/veya hatalı olduğunu, ayrıca hesaplamanın hatalı yapılmasına ilişkin hiçbir beyanı, hata ve hilesinin söz konusu olmadığını, inceleme raporunda belirtildiği gibi fazla ödeme olması halinde bu durumda kamu zararından değil ancak hekimlerin zararından söz edilebileceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 12.12.2017 tarihli kararıyla; davanın reddine karar verilmiş, karara karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

1. Dairece verilen 03.12.2018 tarihli ilamla; dosya kapsamında alınan bilirkişi raporları arasında ve hükme esas alınan bilirkişi raporunun kendi içinde çelişkili olduğu, ayrıca hükme esas alınan bilirkişi raporunda davalıya yapılan ödemeye ilişkin mevzuat hükümleri hususunda açıklama yapılmadığı, hesaplamanın usul ve esaslarının denetime elverişli şekilde ortaya konulmadığı, Mahkemece;

ilgili mevzuat hükümleri çerçevesinde davalıya yapılan usulsüz bir ödeme olup olmadığı konusunda, aralarında (emekli Sayıştay denetçisi) bilirkişinin de bulunduğu döner sermaye ek ödemeleri konusunda uzman kişilerden oluşan farklı üç kişilik bilirkişi heyetinden, daha önce alınan dosya kapsamındaki bilirkişi raporlarındaki eksiklik ve çelişkileri giderecek, somut olayı tam olarak yansıtan, gerekçeli ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınıp, sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinden bahisle, kararın bozulmasına karar verilmiştir.

2. Bozmaya uyan Mahkemenin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; bozma ilamı doğrultusunda bilirkişi raporu alındığı ve davacının bir zararı oluşmadığının tespit edildiği, davacının diğer çalışanlara eksik ödeme yaptığına ve bu nedenle zararı oluştuğuna dair bir delil sunmadığı, davalının döner sermayeden fazla ödeme almasının tek başına davacı yönünden bir zarar oluşturmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; Sağlık Bakanlığına bağlı kurum ve kuruluşlarda elde edilen döner sermayeden yapılacak ek ödeme alabilecek personelin yasal düzenleme ile belirlendiğini, Acil Tıp Kliniğinde çalışan pratisyen tabiplerin elde ettiği puanlar dikkate alınmadan yeniden hesaplanan klinik hizmet puanı ortalaması ve net performans puanlarına göre davalıya yersiz ödeme yapıldığını, yersiz ödemenin davalıdan tahsiline karar verilmesi gerektiğini ileri sürerek; kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, Sağlık Bakanlığına Bağlı Kurum ve Kuruluşlarda Görevli Personele Döner Sermaye Gelirlerinden Ek Ödeme Yapılmasına Dair Yönetmelik hükümlerine dayanılarak, davalıya yapılan fazla ödemenin iadesi istemine ilişkindir. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesine göre, temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, davacının alacağı olmadığının denetime elverişli bilirkişi raporu ile tespit edildiği anlaşılmakla, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR