Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2024/2792 K.2025/1814

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davalı şirketin hakkında haksız olarak yaptığı kaçak elektrik kullanım borcu tahakkuklarına dayalı olarak Şanlıurfa 1. İcra Müdürlüğünün 2021/23565 E., Şanlıurfa 2. İcra Müdürlüğünün 2021/23618 E. ve 2019/17977 E., Şanlıurfa 3. İcra Müdürlüğünün 2021/23460, 2020/19336 E. ve Şanlıurfa 4. İcra Müdürlüğünün 2021/29902 E. sayılı dosyaları ile takip başlattığını ileri sürerek; fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla, şimdilik 60,00 TL borçlu olmadıklarının tespitine karar verilmesini talep etmiş, 18.04.2022 tarihli ıslah dilekçesiyle dava değerini toplam 789.760,087 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; davanın kısmi dava olarak açılmasında hukuki yararın bulunmadığını, davacının arasizinde yapılan tespitte kaçak elektrik kullandığının anlaşıldığını, kaçak işlemi ile akabinde yapılan tahakkukların yürürlükteki mevzuata uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; ispat külfeti üzerinde olan davalı tarafa usulüne uygun delil bildirme ve sunma süreleri tanınmış olmasına rağmen dava konusu takiplerin Yönetmelik hükümleri uyarınca usulüne uygun bir borç tahakkukuna dayandığının ispat edilemediği, İl Tarım Müdürlüğünün 06.12.2021 tarihli cevabi yazısında davacı adına 2016, 2017, 2018 ve 2019 yıllarında kayıtlı ÇKS kayıtların göre kuru tarım yaptığı gözetildiğinde davacının kötü niyet tazminatı talebinin yasal şartları oluşmadığı gerekçesiyle;

davanın kabulüne, davacının Şanlıurfa 1. İcra Müdürlüğünün 2021/23565 E. sayılı dosyasında 27.397,14 TL, Şanlıurfa 2. İcra Müdürlüğünün 2021/23618 E. sayılı dosyasında 439.083,31 TL, Şanlıurfa 2. İcra Müdürlüğünün 2019/17977 E. sayılı dosyasında 77.556,31 TL, Şanlıurfa 3. İcra Müdürlüğünün 2021/23460 E. sayılı dosyasında 14.180,99 TL, Şanlıurfa 3. İcra Müdürlüğünün 2020/19336 E. sayılı dosyasında 179.288,69 TL, Şanlıurfa 4. İcra Müdürlüğünün 2021/29902 E. sayılı dosyasında 52.254,43 TL borçlu olmadığının tespitine, kötü niyet tazminatı talebinin reddine karar verilmiş;

karara karşı, süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davanın niteliğine göre alacağın varlığına dair ispat külfeti kendisinde bulunan davalı tarafa, İlk Derece Mahkemesince 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 139/ç maddesine uygun şekilde yapılan ve kesin süre içeren ihtara rağmen, davalı tarafın verilen süre içerisinde belge ve delillerini sunmaması üzerine, aynı Kanun'un 140/5 maddesi uyarınca bu delillere dayanmaktan vazgeçmiş sayılmasına ve alacağın ispatlanamamış olması nedeniyle de davanın kabulüne ilişkin verilen inceleme konusu kararın usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; İlk Derece Mahkemesince müvekkili şirkete yazılan müzekkere cevapları beklenilmeden eksik inceleme ile karar verildiğini, cevap dilekçelerinde belirttikleri delillerin temini için müzekkere yazılmasını talep ettiklerini, Mahkemece verilen 2 haftalık sürenin kısa olduğunu, davacının kaçak kullanımının kuşkuya yer vermeyecek derecede sabit olduğunu, ÇKS kayıtlarına göre devletten sulu tarım desteklemesi alınmasının davacının elektrik enerjisinden yararlanmadığı yönündeki beyanını çürüttüğünü, davacının elektrik enerjisi kullanmadan sulu tarım yapabilmesinin imkânsız olduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davalı tarafından tahakkuk ettirilen kaçak elektrik bedellerinin tahsili amacıyla başlatılan icra takipleri nedeniyle borçlu olunmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında; hukuki ilişkinin ve bu ilişki nedeniyle ortaya çıkan uyuşmazlığa hukuk kurallarının doğru şekilde uygulandığı, menfi tespit davasında ispat yükünün davalıda olduğu, dava konusu icra takiplerinde talep edilen kaçak tahakkukunun belgelendirilmediği, ihtar edilmesine rağmen davalı tarafından kaçak kullanıma ilişkin delillerin sunulmaması nedeniyle bu hususun ispatlanamadığı anlaşılmakla, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR