Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2024/3012 K.2025/2793

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili; davalı İdare tarafından 22.10.2015 tarihinde, kendi tesislerinin serbest piyasadan elektrik enerjisi ihtiyacını karşılamak amacıyla 4 ayrı Tarife Grubu için “Serbest Tüketici Durumundaki Tesisler için Elektrik Enerjisi Temini” ne ilişkin kamu ihalesi açıldığını, ihale konusu işin Tarife Grubu 2 (OG özel hat) ve Tarife Grubu 3 (OG sanayi) sayaçları için davacı şirketlerce kurulan Delta Ales Palport Elektrik Ticaret İş Ortaklığı (İş Ortaklığı) tarafından kazanıldığını,

ihale sonucunda toplam 64.393.270,67 TL bedelli Serbest Tüketici Durumundaki Tesisler için Elektrik Enerjisi Temini Mal Alım Sözleşmesi (Sözleşme) imzalanarak hizmetin kesintisiz olarak temin edildiğini, İdareye “Tarife grubu 3 (OG Sanayi)” tarifesine göre gönderilen 2016 yılına ait faturaları, bu tesislerin teklif tarihinde “ticarethane” olduğu iddiası ile aktif enerji birim fiyatının “ticarethane” tarifesine göre tespit edilmesi gerektiğinden bahisle reddettiğini,

tarafların fatura bedelinin hesaplanması hususunda mutabakata varamamaları üzerine İstanbul 15. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2016/380 E. sayılı dosyası ile asıl ve birleşen davalar sonucunda 15.10.2020 tarihli karar ile 01.01.2016 tarihinden itibaren fatura hesaplamalarının Sanayi tarifesine göre yapılması gerektiği tespit edilerek davaların kabulüne karar verildiğini, bahsi geçen davalarla ilgili süreç devam ederken, 16.05.2018 tarihinde yürürlüğe giren 7144 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun’la, 4735 sayılı Kamu İhale Sözleşmeleri Kanununa eklenen Geçici Madde (3) uyarınca,

Bakanlar Kurulunun 30.06.2018 tarihli ve 30464 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 2018/11993 sayılı Kararname’nin Eki Esaslar kapsamında; müvekkilleri şirketin 15.08.2018 tarihli yazısıyla.

01.01.2016– 31.12.2016 tarihleri arasında hazırlanan faturalardaki Fiyat Farkları yerine, uygulanması gereken yeni Ek Fiyat Farkı hesap tabloları hazırlayıp davalı İdareye gönderildiğini, söz konusu tablolarda Tarife Grubu 3 (OG SANAYİ) kısmına ilişkin aktif enerji bedeli konusu taraflar arasında ihtilaflı olduğundan ve yargılama devam ettiğinden, fiyat farkı talebine ilişkin ihtirazi kayıt ile gönderilen faturalara davalı İdare tarafından ihtirazi kayıt şerhi ile gönderildiği gerekçesiyle faturaları iade edip ödeme yapılmadığını,

bunun üzerine davalı İdare aleyhine alacağın tahsili için İstanbul 34. İcra Müdürlüğünün 2018/44346 E. sayılı dosyasıyla 10.647.362,68 TL tutarında icra takibi başlatılmış olup, davalı tarafın itirazı üzerine İstanbul 19. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2018/1308 E. sayılı dosyası ile itirazın iptali davası açıldığını, dava devam ederken taraflar arasında ihtiyari arabulucuk yoluyla anlaşma sağlandığını, buna göre 17.12.2019 tarihinde davalı tarafça toplam 12.735.546,20 TL ödeme yapıldığını, bahsi geçen süreçte ihtirazi kayıtla saklı tutulan hususa ilişkin olarak,

İstanbul 15. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2016/380 E., 2020/615 K. sayılı ve 15.10.2020 tarihli kararıyla söz konusu tarifenin “Tek Terimli Orta Gerilim Sanayi Tarife Grubu” olduğuna, dolayısıyla müvekkili şirketin saklı tuttuğu miktarın haklı olduğuna hükmedildiğini, bunun üzerine 15.08.2018 tarihli ve devamındaki yazılarda saklı tutulan hakları kapsamında Tarife Grubu 3 (OG SANAYİ) kısmı için,

sanayi aktif enerji bedeli üzerinden hesaplama yapıldığını ve aradaki fark nedeniyle tanzim edilen 16.12.2020 tarihli ve 2.296.766,08 TL bedelli elektrik tüketimlerine ait ve 16.12.2020 tarihli 1.022.556,13 TL meblağlı gecikme faizi faturalarının gönderildiğini, buna karşılık davalı İdarenin 18.12.2020 tarihli yazısı ile Mahkeme kararının henüz kesinleşmediğini ve karşılıklı mutabakat sağlanmadığı için faturaları iade ettiğini bildirdiğini, başlatılan 3.319.322,21 TL tutarında icra takibinin davalının itirazı üzerine durduğunu belirterek; itirazının iptali ile davalı aleyhine icra inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; davacılar tarafından dayanak gösterilen Mahkeme kararının istinaf aşamasında olduğunu, davacı tarafça 04.03.2021 tarihli ve 2021/889 sayılı dosya ile 2.296.766,08 TL (asıl ek fiyat farkı tutarı) ve 1.022.556,13 TL ( gecikme faizi ) olmak üzere tutarındaki 2 adet faturanın İdareye tebliğ edildiği belirtilerek toplam 3.319.322,21 TL (KDV dahil) ek fiyat farkı için arabuluculuk başvurusunda da bulunulduğunu, DELTA-ALES- PALPORT Elektrik Ticaret İş Ortaklığının talep ettiği ve henüz İdarece de hesaplanmayan ve teyit edilmemiş olan 3.319.322,21 TL tutarındaki ek fiyat farkının ödeme şartları oluşmadığını,

istinaf mahkemesince İdare aleyhine karar verilirse bu karara istinaden yeni tarife dikkate alınarak ek fiyat farkı hesaplanacak olup mutabık kalındıktan sonra ödeme işlemlerine başlanabileceğinin bildirildiğini, dolayısı ile davacının yaklaşımının kötüniyetli olduğunu, yürürlüğe giren 2018/11993 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile ek fiyat farkına ilişkin esaslar incelendiğinde hesaplanacak "ek fiyat farkının" son ödeme tarihi, gecikme durumu veya gecikmede kaynaklanacak zararın tazmini gibi konularda herhangi bir sınırlama bulunmadığını,

bu durumun ise idarelerin gerekli hesaplamaların yapılması ve mali imkanlarına göre gerekli ödemelerin yapılması şeklinde değerlendirildiğini savunarak, davanın reddine, davacı aleyhine tazminata hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; 16.12.2020 tarihli DPA2020000000002 nolu KDV dahil 2.296.766,08 TL bedelli faturadan kaynaklanan alacak talebin yerinde olduğu, davalının bu faturayı ödememesi nedeniyle davacının talep edebileceği ferinin avans faizi olabileceği, bu nedenle gecikme zammı uygulanmasının yerinde olmadığı, asıl alacağa işleyen avans faizinin ise 29.921,76 TL olduğu, bunun ayrıca KDV'sinin talep hakkı olacağı, KDV'nin 5.385,91 TL olduğu gerekçesiyle; toplam 2.332.073,75 TL yönünden davanın kısmen kabulüne, kabul edilen miktarın %20'si üzerinden hesaplanan 466.414,76 TL icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, istinaf başvurularının ayrı ayrı reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; icra takibinin 3.319.322,21 TL asıl alacak olarak açıldığını, davanın 2.296.766,08 TL asıl alacak yönünden kabulüne karar verilmesine rağmen İdare aleyhine icra inkar tazminatına hükmedildiğini, talepte faiz ve KDV kalemine yer verilmediğini, asıl alacak olarak dava açıldığını, dolayısıyla 9.921,76 TL işlemiş faiz ve faizin %18 KDV'si olan 5.385,91 TL yönünden iptaline, takibin bu miktarlar üzerinden devamına karar verilmesinin hatalı olduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, fiyat farkı faturalarının tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunun denetime elverişli davacı tarafın talep edebileceği miktarın doğru olarak belirlenmesine, alacağın likit olduğunun anlaşılmasına göre; davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR