Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2024/3811 K.2024/4172

Taraflar arasında karşılıklı olarak görülen araç mülkiyetinin tespiti-tescili ve alacak davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince asıl davanın kabulüne, karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın, asıl davada davalılar-karşı davada davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle, asıl dava yönünden, davacının tescil talebinin ve davalı ...'ya yönelik alacak talebinin reddine, davalı şirkete yönelik alacak talebinin kabulüne; karşı dava yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, asıl davada davacı-karşı davada davalı vekili tarafından (davalı gerçek kişi yönünden reddedilen alacak talebine yönelik olarak) temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Temyiz talebinin kapsamına göre, reddedilen ve temyize konu edilen uyuşmazlık konusu miktar 200.000,00 TL olup, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında kalmaktadır.