Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2024/3992 K.2025/4452

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 16.09.2025 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir. Belli edilen günde gelen davacı vekili Avukat ... ile davalı ...- Araştırma ve Tıbbi Cihazlar İnş. San. ve Tic. A.Ş. vekili Avukat ...'nın sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen saat 14.00'te Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin eline top çarpması neticesinde sağ el ikinci parmağında oluşan kırık nedeni ile başvurduğu davalı hastanede görev yapan davalı doktor ... tarafından muayene edilerek ameliyat gerektirmediği belirtilerek atel tedavisi uygulandığını,

bir hafta sonra kontrol için gittiğinde davalı ... hastane olmadığından diğer davalı doktor ... tarafından herhangi bir röntgen çekilmeden muayene edilerek tedavinin bu şekilde devam edeceğini ve 3 hafta sonra gelmesi gerektiğinin söylendiğini ve müvekkili tarafından üç hafta sonra gidildiğinde uygulanan tedavi nedeni ile parmağın yanlış kaynayarak hareket edemez hale geldiğinin davalı ... tarafından itiraf edildiğini, müvekkiline uygulanan atel tedavisi nedeni ile meydana gelebilecek komplikasyonlardan bahsedilmediğini, aydınlatma yükümlülüğünün ve beklenen özenin yerine getirilmediğini,

atel tedavisi yerine başta ameliyat yapılsaydı bu duruma gelmeyeceğini öğrendiğini, müvekkilinin vardiya amiri olarak çalıştığını, meydana gelen sakatlık nedeni ile mesleği açısından işini kaybetme tehdidi altında olduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak kaydı ile 5.000,00 TL maddi, 15.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı hastane vekili, davacının iddia ve beyanları tamamen gerçek dışı olduğunu, her ne kadar davacı tarafından atel tedavisi yapıldığı, ameliyat yapılmadığı iddia edilse de hasta dosya kayıtları ile de sabit olduğu üzere davacının ameliyat edildiğini, uygulanan tedavide müvekkilinin herhangi bir kusuru olmadığını, zararı oluşturan fiil ile müvekkilinin illiyeti ispat edilmedikçe müvekkilinin sorumluluğu bulunmadığını, müvekkilinin dava konusu tıbbi müdahaleyi gerçekleştirebilecek yeterliliğe sahip hekim ve personel çalıştırdığını savunarak davanın reddini istemiştir. Diğer davalı doktorlar cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; eser sözleşmesinden kaynaklanan (hekimin hatası) malpraktis davalarında maddi manevi tazminat taleplerinin değerlendirilebilmesi için öncelikle hizmetin ayıplı olup olmadığı, ayıplı ise somut olay gereğince davalı hekimlerin ve adam çalıştıran sorumluluğunda bulunan davalı hastanenin kusurlu olup olmadığı hususunun tespit edilebilmesinin büyük önem taşıdığı, ancak alınan 2 raporda da hekimlerin ve davalı hastanenin bir hatasına rastlanılmadığının anlaşıldığı,

ATK raporunda komplikasyon olarak bir takım tespitlerin mevcut olduğu görülse de komplikasyonların iş sahibi olan davacıya ameliyattan önce bildirildiği ve davacının da bu durumu göze alarak ameliyatı yaptırdığı, salt hekim veya hastane hatasına dayalı olarak davacının uğramış olduğu herhangi bir yanlış tedavi de olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, karara karşı süresi içinde davacı vekilli istinaf başvurusunda bulunmuştur.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; kararın usul ve kanuna uygun gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karara karşı süresi içinde davacı vekilinin temyiz başvurusunda bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; müvekkiline iş bu atel tedavisinin uygulanmaya başlanması aşamasında ve sonrasında meydana gelebilecek ya da beklenmeyen ama olma olasılığı mevcut olan komplikasyonlardan hiçbir şekilde bahsedilmediğini ve müvekkilinin aydınlatılmadığını, atelin müvekkilinin parmağında kalması gereken süreden fazla süre ile kalması sonu oluşan bir komplikasyon olduğunun 02.06.2015 tarihli epikriz raporu ile de sabit olduğunu, Adli Tıp Kurumu tarafından aydınlatıcı ve tarafsız, kişi özelinde tıbbi özellikli hikaye ve fiili sağlık durumu araştırılmadan rapor hazırlandığını, yeniden rapor alınması talebinin reddedilerek dosyanın karara çıkarıldığını ileri sürerek; kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davalı özel hastane ve doktorun vekalet sözleşmesinden kaynaklanan özen borcuna aykırı davrandığı iddiasına dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Temyizen incelenen kararda; her ne kadar İlk derece Mahkemesince hekimle hasta arasında eser sözleşmesi bulunduğu kabul edilerek sonuca gidilmiş ise de.

Dairemizin ve Yargıtayın emsal kararları uyarınca hekimle hasta arasında vekalet sözleşmesi (6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 502 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir.) bulunmakta olup, sonucu itibariyle doğru olan karara göre; dosya kapsamında alınan raporlarda ve karara esas alınan bilirkişi raporunda; davalı hekimlere atfedilecek bir kusurun olmadığı,

yapılan tedavinin tıp kuralarına uygun olduğu belirtilmekle, maddi ve manevi tazminata hükmedilebilmesi için kusur, zarar ve illiyet bağının bir arada olması gerektiği, davacı hastada ortaya çıkan durumun komplikasyon olarak nitelendirilmekle ortada kusur bulunmadığının açık olduğu anlaşılmakla davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR