Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2024/592 K.2025/3530

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; taraflar arasında Sağlık Hizmeti Satın Alma Sözleşmesi bulunduğunu, Sayıştay Başkanlığının 2011 Yılı Taslak Denetim Raporuna istinaden müvekkili hastanede muayene ve tedavileri yapılan Genel Sağlık Sigortalı ve hak sahiplerinden alınan ilave ücretin, hastane tarafından alınabilecek ilave ücret oranından fazla olduğu gerekçesi ile davalı Kurumun 30.11.2015 tarihli yazısı ile müvekkiline 566.992,07 TL cezai işlem uygulanacağının bildirildiğini ileri sürerek; davalı Kurumca uygulanacağı bildirilen 566.992,07 TL'lik cezai şarttan davacı tarafından kabul edilen 89.873,40 TL çıkarıldıktan sonra kalan 476.772,21 TL tutarındaki cezai şartın davacının tahakkuk etmiş alacağından kesileceği yönündeki mahsup işleminin iptalini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; davacı SHS tarafından yapılan itiraz üzerine, tek tek hasta bazında yapılan tespit ve değerlendirmeler sonucu hastalardan alınan ücretlerin yasal sınırlar içinde olmadığı tespit edilerek cezai şart uygulanacağının davacıya tebliğ edildiğini,

davacının 2012 yılı Sözleşmesinin (11.1.8.) maddesini ihlal ettiğinden taraflarına tebliğ edilen yazı ekinde açıkça bilgileri yer alan ve itiraz yazılarında 64 hasta/hasta yakınından sehven alındığı belirtilen 8.987,34 TL ile itirazın uygun görülmediği söz konusu yazıda açıkça belirtilen 594 hasta/hasta yakınından kurum mevzuatına aykırı olarak fazla alınan 54.992,07 TL ücretin 10 katı 639.794.10 TL tutarında cezai şart uygulanması gerektiğinin tespit edildiğini, ancak ceza-i şartın/şartların tebliğ edildiği tarihten bir önceki fatura dönemine ilişkin kuruma MEDULA üzerinden iletilen toplam tahakkuk tutarı 2.834.728,07 TL olduğundan,

uygulanacak ceza-i şart tutarı da bu ücretin %20 tutarını geçemeyeceğinden bu tutarın %20'si olan 566.945,61 TL tutarında cezai şart uygulanarak davacı hastanenin kurumdaki alacağından mahsup edileceğinin bildirildiğini, davalı Kurumca yapılan işlemlerin mevzuata uygun olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; 21.05.2019 ve 25.11.2020 tarihli ek raporlarının dosya içeriğine uygun, denetlenmeye elverişli ve hüküm kurmaya yeterli olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalı Kurumun 30.11.2015 tarihli ve 6048346 sayılı yazısı ile uygulanacağı bildirilen 566.992,07 TLlik cezai şarttan dava konusu yapılan 476.772,21 TL'lik cezai şartın 457.776,00 TL'lik kısmın yerinde olduğunun tespitine, 18.996,21 TL için davanın kabulüne, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş; karara karşı, taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; hükme esas alınan raporların hüküm kurmaya ve denetime elverişli olduğu gerekçesiyle, taraf vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde taraf vekilleri temyiz başvurusunda bulunmuşlardır.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili; hükme esas alınan bilirkişi raporu ile dosyadaki diğer raporlar arasındaki çelişkilerin giderilmediğini, bilirkişilerce diğer raporlara neden itibar ettiklerinin açıklanmadığını, ikinci heyetten alınan 19.02.2020 tarihli ek raporda dosyada mevcut tüm raporlar ve taraf itirazlarının incelendiğini, bu raporun karar vermek için yeterli olmasına rağmen davalı lehine objektif olmayan şekilde rapor düzenleyen üçüncü heyetten ikinci kez rapor alınarak yeni çelişkilere neden olunduğunu, hükme esas alınan raporda ikinci heyetin düzenlediği 19.02.2020 tarihli ek rapora hiç değinilmediğini,

bilirkişilerce 21.05.2019 tarihli ek raporun aynısının rapordaki maddi hatalar ve tarihi dahi düzeltilmeden yeniden dosyaya sunulduğunu, bilirkişilerin tarafsız olmadığı yönündeki itirazların Mahkemece dikkate alınmadığını, raporlarda hasta bazlı değerlendirmelere bakıldığında hesaplama yapılan tutarlarda ciddi hatalar yapıldığını, Sayıştay raporlarının hukuki niteliğinin doğru bir şekilde değerlendirilmediğini, ispat kurallarının hatalı bir şekilde tersine çevrildiğini, uygulanan cezai şartın yerinde olduğunu ispat yükünün davalıda olduğunu,

kredi kart ödemeleri temel alınarak yapılan incelemede hastaya ilişkin tıbbi kayıtlar finansmanı sağlanmayan hizmetler, özel sağlık sigortası üzerinden işlem yapılan hastalar, sözleşmesiz branşlarda verilen hizmetlerin dikkate alınmadığını ileri sürerek, kararın bozulmasını istemiştir.

2.Davalı vekili; davacının kredi kartından çekilen ve alınması gereken ilave ücretler düştükten sonra kalan paraların kendileri tarafından verilen özel hizmet ve kapsam dışı tedavi hizmetlerine ait olduğunu iddia ettiğine göre bu işlemlere ilişkin belgelerin faturaların kendisinde bulunması gerektiğini, ancak Mahkemeye ibraz edilmediğini, uygulanan cezai işlemin yerinde ve hukuka uygun olduğunu, itirazlarının kabulü ile davanın tümden reddine karar verilmesi gerektiğini ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davalı Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir. Temyiz olunan kararda belirtilen gerekçeye hükme esas alınan bilirkişi raporunun dosya kapsamına uygun olmasını, davacı tarafça hastalardan fazladan alınan ücretlere ilişkin belge sunulamadığının anlaşılmasına göre, taraf vekillerinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1 maddesi uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,