Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2024/617 K.2024/1950

Dava, kaçak elektrik tahakkukundan kaynaklanan istirdat istemine ilişkindir. Davanın açıldığı Mersin 1. Tüketici Mahkemesinin 05.05.2015 tarihli ve 2015/841 E., 2015/849 K. sayılı kararıyla; uyuşmazlığın çözümünde Asliye Ticaret Mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle, görevsizlik kararı verilmiş; kararın davacı vekili tarafından temyizi üzerine Dairece verilen 23.02.2017 tarihli ve 2017/1211 E., 2017/1914 K. sayılı ilamla, hükmün onanmasına karar verilmiştir.

Görevsizlik kararı üzerine Mersin 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin 23.01.2019 tarihli ve 2017/256 E., 2019/41 K. sayılı kararıyla; pasif husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmiş, kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin 23.06.2021 tarihli ve 2019/1282 E., 2021/1337 K. sayılı kararıyla.

Enerjisa Toroslar Elektrik Perakende Satış AŞ adlı şirketi davalı olarak göstermesinin elektrik sektöründeki şirketlerin iç içe geçmiş ve birbirine benzeyen ünvanları olan şirketler olması nedeniyle kabul edilebilir bir yanılgıya dayandığı kabul edilerek, 6100 sayılı Kanun'un 124 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca davalının Toroslar Elektrik Dağıtım A.Ş. olarak değiştirilmesi için süre verilerek ve anılan şirkete dava dilekçesi ve ekleri tebliğ edilmesi,

taraf teşkili sağlandıktan sonra işin esasına girilip bir karar verilmesi gerektiğinden bahisle, davacının istinaf başvurusunun kabulü ile karar kaldırılarak yargılamanın yapılması için dosyanın gönderilmesine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla;davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı, davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin 02.11.2023 tarihli ve 2023/2217 E., 2023/1733 K. sayılı kararıyla; her ne kadar daha yasal düzenlemeler göz önüne alındığında; istinafa konu dosyanın daha önceden temyize konu olduğu ve Yargıtay denetiminden geçtiği, Yargıtay incelemesinden geçen dosyanın, sonraki kararlar açısından incelemesinin (kesinleşinceye kadar) yeniden Yargıtayca yapılacağı gerekçesiyle, dosyanın Yargıtay ilgili dairesine gönderilmek üzere, ilk derece mahkemesine geri çevrilmesine oyçokluğuyla karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince; davalı vekiline gönderilen ihtarlı tebligat üzerine verilen 21.12.2023 tarihli ek kararla, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 344 üncü maddesinin birinci fıkrasına göre dosyanın Yargıtay'a gönderilebilmesi için yatırılması gereken harç ve masrafların süresinde yatırılmadığı gerekçesiyle, temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Ek karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartları ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

6100 sayılı HMK'nın 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrasında; ''Yargıtay'ın bozma kararı üzerine ilk derece mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verildiği takdirde, bu karar karşı temyiz yoluna başvurulabilir.'' hükmünü, geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası; "Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ila 454 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur. Bu kararlara ilişkin dosyalar Bölge Adliye Mahkemelerine gönderilemez.'' hükmü içermektedir.

Yukarıda açıklanan yasa maddelerinin düzenleniş amacı, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlara karşı Yargıtay yoluna başvurulmasını ve karar kesinleşinceye kadar kanun yolu denetiminin Yargıtay tarafından yapılmasını sağlamaktadır.

Diğer bir anlatımla, Yargıtay'ın verdiği bozma kararları üzerine verilen kararların tekrar Yargıtay denetiminden geçmesi, başka bir deyişle Yargıtay kararının istinaf yolu ile denetlenmesinin önüne geçilmesi amaçlanmıştır.

Somut uyuşmazlıkta ise; görevli Mersin 1. Asliye Ticaret Mahkemesi tarafından esasa ilişkin yargılama yapılıp karar verilmiştir. Aleyhine temyiz yoluna gidilen karar ise, Mersin 1. Tüketici Mahkemesinin kararı olup, esas karar ile ilgili olarak Yargıtay’ın bir denetimi söz konusu değildir. Kaldı ki; Bölge Adliye Mahkemesince daha önce istinaf incelemesi yapılarak İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bu itibarla, uyuşmazlık temyize tabi bulunmadığından, daha önce Yargıtay denetiminden geçmeyen kararın kanun yolu denetimi ''İstinaf'' olup, görevli merciinin karar tarihi itibariyle Bölge Adliye Mahkemesi olduğu belirlenmekle, istinaf incelemesinin yapılması için dosyanın ilgili Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere mahkemesine işlemsiz olarak iadesine karar verilmesi gerekmiştir.