Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2024/837 K.2025/640

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili; davacıların murisinin 29.05.2012 tarihinde Aksaray 2. Asliye Hukuk Mahkemesinde davalı ... aleyhine tapu tahsis belgesine dayalı olarak tapu iptal tescil davası açtığını, tapu tahsis belgesine konu taşınmazın bedeli muris tarafından önceden ödenmiş olmasına rağmen ödeme dekontunun taraflarca bulunamaması nedeniyle dava sırasında taşınmazın güncel değeri olarak bedelinin tekrar dava dosyasına depo edilerek ödenmek zorunda kalındığını,

davanın kesinleşmesinden sonra davalı Belediyenin arşiv kayıtlarında yapılan araştırma neticesinde müvekkillerinin murisi tarafından tahsis tarihinde taşınmazın bedelini ödediğine dair ödeme makbuzunun bulunduğunu, müvekkillerinin murisinin 11.02.2015 tarihinde ikinci kez yapmış olduğu 99.470,00 TL'lik ödeme yönünden davalı Belediyenin sebepsiz zenginleştiğini ileri sürerek;

şimdilik tapu tahsil belgesine konu taşınmazın 284 m²'lik kısmının güncel değerinin, mümkün olmadığı takdirde 99.470,00 TL'nin denkleştirici adalet ilkesi gereğince güncellenen miktarının, aksi takdirde 99.470,00 TL'nin ödeme tarihi olan 11.02.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiş; yargılama sırasında ıslah dilekçesi ile talebini 319.887,23 TL'ye arttırmıştır.

II. CEVAP

Davalı vekili; ödemenin yapıldığı 1102.2015 tarihinde itibaren bir yıllık istirdat süresinin geçtiğinin, davacıların murisinin tahsis bedelini yatırdığını ispatlayamadığını ve bu sebeple Mahkeme kararı gereğince ikinci bir ödeme yaptığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davalı Belediyenin aynı taşınmaza ilişkin olarak iki defa tahsilat yaparak sebepsiz yere zenginleştiği, ancak davacıların taşınmazın rayiç değerini talep edemeyeceği, davalı Belediyenin aldığını sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre iade etmesi gerektiği gerekçesiyle; davanın kabulü ile 99.470,00 TL'nin denkleştirici adalet ilkesine göre dava tarihi itibariyle TL karşılığı 319.887,23 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiş; karara karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacıların murisinin taşınmazın tapusunu alabilmek için rızası ile ödeme yaptığını, rıza dahilinde ödenen bedelin sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre tahsilinin istenemeyeceği, davacıların sonradan bulmuş oldukları ödeme belgesine dayalı olarak şartları varsa yargılamanın yenilenmesini talep edebileceği gerekçesiyle; davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden davanın reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili; tapu tahsis belgesi üzerine ödeme yapılmasına rağmen ödeme dekontunun bulunamaması nedeniyle davalı belediyenin sebepsiz zenginleştiğini ileri sürerek, kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, mükerrer ödeme yapıldığı iddiasıyla alacak istemine ilişkindir.

Temyiz olunan kararda belirtilen gerekçeye, özellikle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 375/1-(c) maddesi uyarınca davacının tapu iptal ve tescil talebine ilişkin Aksaray 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/809 Esas sayılı dosyası ile görülen yargılama sırasında, elinde olmayan nedenlerle elde edilemeyen ödeme dekontunun, kararın verilmesinden sonra ele geçirilmiş olması nedeniyle yargılamanın yenilenmesi talebine konu edilebileceği, mevcut durumda davalı Belediyenin malvarlığındaki artışın hukuken geçerli bir sebebe dayandığı, dolayısıyla sebepsiz zenginleşmenin koşullarının somut olayda bulunmadığı anlaşılmakla, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR