Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2025/1161 K.2025/3111

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davalı tarafından karara karşı istinaf kanun yoluna başvurulmamış, İlk Derece Mahkemesince 12.07.2024 tarihli hüküm, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 15.Hukuk Dairesinin 18.10.2024 tarih, 2024/3733 E., 2024/173 K. sayılı ilamıyla, "Onama Üzerine Kesinleşme" ile hükmün, 18.10.2024 tarihinde kesinleştirilmiş olup, davalı tarafından İlk Derece Mahkemesine eski hale getirme talebinde bululunulduğu, mahkemenin 25.07.2024 tarihli ek kararı ile davalının eski hale getirme talebinin reddine karar verildiği davalı tarafından ek karara karşı istinaf kanun yoluna başvurulduğu anlaşılmaktadır.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvuru dilekçesinin reddine dair kesin olarak karar verilmiştir.

Davalı vekili tarafından sunulan 10.11.2024 tarihli tavzih dilekçesi ile, 18.10.2024 tarih 2024/3733 E.,-2024/173 K. sayılı hükmünün gerekçe kısmına "davalı tarafından asıl karara karşı 07.08.2024 tarihli gerekçeli dilekçe ile istinaf konun yoluna başvuru yapıldığı" ibaresinin eklenmesini talep etmiştir.

Bölge Adiye Mahkemesince 20.11.2024 tarihli ek karar ile, davalının tavzih talebinin reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü: Kural olarak tavzih kararlarına karşı kanun yoluna başvurulabilirse de; aslı istinaf ya da temyiz edilemeyen bir hükmün tavzihine ilişkin mahkeme kararı da istinaf ya da temyiz edilemez. (Hukuk Genel Kurulunun 15.03.1969 tarihli ve 2/466-178 sayılı kararı)

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Daha önce istinaf ve temyiz incelemesinden geçerek kesinleşen kararla ilgili olarak, tavzih talebinin reddine yönelik ek kararın temyiz incelemesinin asıl karara bağlı olarak yapılabileceği, dosya içeriğine göre, asıl dava dosyasında dava değerinin (itirazın iptali talebi yönünden 11.322,53 TL, tahliye talebi yönünden üç aylık kira bedeli 5.128,23 TL olmak üzere) toplam 16.450,76 TL olduğu ve bu miktarın karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında kaldığı anlaşılmıştır.

Buna göre, tavzih kararının dayanağı olan asıl karar ile bu karara bağlı olarak verilen (tavzih talebinin reddine yönelik) ek karar, HMK'nın 362/1-b maddesi kapsamında miktar itibariyle kesin olduğundan, davalı vekilinin temyiz talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.