Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2025/1371 K.2025/5091

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davalı ... tarafından düzenlenen 03.03.2015 tarihli yetki belgesiyle, davalı ... oyuncusu dava dışı ..'ın transferi için müvekkiline 03.09.2015 tarihine kadar geçerli olmak üzere yetki verildiğini, müvekkilinin yabancı kulüplerle görüşme ve aracılık faaliyetlerini başarıyla yürüttüğünü ve futbolcu ..'ın 06.07.2015 tarihinde .. ..

Kulübüne transfer olduğunu, bu transfer neticesinde aracı olan müvekkilinin 4.400.000 Euro bonservis bedeli üzerinden ücrete hak kazandığını, ancak müvekkiline ödeme yapılmadığını, söz konusu yetki sözleşmesinin simsarlık sözleşmesi olduğunu ileri sürerek; fazlaya ilişkin talep ve dava hakkı saklı kalmak üzere, 6.136,20 TL'nin 06.07.2015 tarihinden itibaren işleyecek 3095 sayılı Kanuni Faiz ve Temerrüt Faizine İlişkin Kanun'un 4/A maddesine göre Devlet Bankalarının o yabancı para ile açılmış bir yıl vadeli mevduat hesabına ödediği en yüksek faiz oranı olan %10 faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; davacı tarafından sunulan belgenin sadece yetki belgesi olduğunu, sözleşme olmadığını, söz konusu belgede ücret ile ilgili herhangi bir düzenleme olmadığını, dava dışı futbolcu ..'in transferinde davacının hiçbir katkısı ve katılımının söz konusu olmadığını, taraflar arasında imzalanmış herhangi bir menajerlik ya da simsarlık sözleşmesinin de olmadığını, transfer sözleşmesinin 03.07.2015 tarihli olduğunu ve transfer bedelinin de 3.000.000 Euro olduğunu, davacının TFF nezdinde tescilinin dahi olmadığını, dava dışı futbolcunun transferinde hizmet veren ve görüşmelere katılan menajerin dava dışı .. olduğunu ve ilgili menajer ile müvekkili ... arasında sözleşme imzalandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla.

Mahkemece Türkiye Futbol Federasyonuna müzekkere yazılarak davacının menajer lisansının bulunup bulunmadığının sorulduğu, gelen cevabi yazıdan 0294 lisans numaralı ...'ın 16.06.2016 tarihinde ilk kez lisans aldığı ve 06.07.2015 tarihinde menajer lisansının bulunmadığının bildirildiği, davacının olay tarihinde TFF Futbol Menajerleri ile Çalışma Talimatı hükümleri uyarınca Federasyonda lisanslı bir futbol menajeri olmadığı, FIFA'ya bağlı ..

Futbol Federasyonuna kayıtlı menajer olduğu, dava dışı futbolcunun yabancı kulübe transferi görüşmelerinde ve transferi hususunda menajerlik hizmetinde bulunduğunun ispatlanamadığı, TFF FMÇT hükümleri çerçevesinde 03.03.2015 tarihli yetki belgesinde, bir menajerlik sözleşme sayılması için zorunlu unsurlardan ücretin ne kadar olduğu ve ne şekilde ödeneceği konusunda belirleme yapılmadığı,

söz konusu belgenin TFF FMÇT hükümleri uyarınca akit taraflar arasında imzalanmış bir menajerlik sözleşmesi olarak kabul edilemeyeceği, dosya içerisinde davacının aracılık faaliyetinde bulunduğunu gösterir bir bilgi, belge ve tanık anlatımına rastlanmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; karara karşı süresi içinde, davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacının, TFF nezdinde tescilli lisanslı futbolcu temsilcisi olmaması ve imzalanan menajerlik sözleşmesinin açıklanan usullere uygun olarak yapılmaması nedeniyle, 5894 sayılı Türkiye Futbol Federasyonu Kuruluş ve Görevleri Hakkında Kanun ve işbu Kanun'un uygulanmasına dair Futbolcu Temsilcileri Talimatı hükümlerine aykırı olup geçersiz olduğu, davacının geçersiz olan sözleşme hükümlerine dayanarak hak talebinde bulunamayacağı gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; süresi içinde, davacı vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili.

TFF Futbol Menajerleri ile Çalışma Talimatına göre, menajerin FIFA'ya bağlı bir federasyondan lisanslı olması yeterli olup müvekkilinin o dönemde FIFA'ya bağlı Orta Afrika Futbol Federasyonuna kayıtlı olduğunu, yetki belgesinin davalı ... yetkilileri tarafından imzalı ve mühürlü olduğunu, müvekkilinin kendisine verilen görevi davalı tarafından kendisine verilen yetkiye dayanarak yerine getirdiğinin ve transfer çalışmalarında yer aldığının dosyadaki mail çıktılarından da sabit olduğunu,

dava dışı menajer .. ile davalı ... arasında akdedildiği iddia edilen menajerlik sözleşmesinin davalı ... tarafından müvekkilinin ücret hakkını engellemek amacıyla akdedildiğini, ilgili menajerlik sözleşmesinin ve transfer tarihlerinin yakınlığının bu hususu apaçık ortaya koyduğunu, müvekkilinin gerçekleştirmiş olduğu aracılık faaliyetlerinin simsarlık sözleşmesinin konusu mahiyetinde olup, artık vekalet veren davalının başka bir simsarı görevlendiremeyeceğini, davalının kendi iradesi ile imzaladığı sözleşmenin tescil edilmemiş olmasının müvekkilinin alacağını almasına engel olmadığını,

futbolcunun transferine ilişkin bir hizmette bulunulmasa dahi menajerlik alacağının doğduğunu ifade ederek; kararın bozulmasını talep etmiştir.

B.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, futbolcu temsilciliğinden kaynaklı alacağın tahsili istemine ilişkindir.

1. Davacı, davalı ... ile davalı Kulüpte oynayan ..'ın yabancı kulüplere transferi konusunda aracılık hizmetini yürütmesi için 03.03.2015 tarihli yetki belgesi ile münhasıran yetkili kılındığını iddia ederek, aracılık faaliyeti nedeniyle hak etmiş olduğu komisyon ücretinin tahsili istemiyle eldeki davayı açmıştır. Dosyanın incelenmesinde; Mahkemece Türkiye Futbol Federasyonuna müzekkere yazılarak, davacının 06.07.2015 tarihinde TFF nezdinde tescilli menajer olup olmadığının bildirilmesi istenmiş, verilen cevabi yazıda; davacının futbolcu temsilciliğine yönelik lisansını ilk defa 16.06.2016 tarihinde aldığı, 06.07.2015 tarihinde menajer lisansının bulunmadığının bildirildiği görülmüştür.

2. Davacı talebini Türk Borçlar Kanunu'nun 520. maddesine dayandırmış ise de. 5894 sayılı Türkiye Futbol Federasyonu Kuruluş ve Görevleri Hakkında Kanun'un Ek 2. maddesinde. "Futbolcular ve spor kulüpleri ile spor anonim şirketleri, profesyonel futbolcu sözleşmesi veya transfer müzakerelerini yürütmek için futbol menajerlerinin hizmetlerinden yararlanabilir. Futbolcu ile imzalanacak menajerlik sözleşmesinin noterde düzenleme şeklinde yapılması zorunludur.

Menajerlik sözleşmesi en fazla iki yıl için yapılabilir.

İmzalanan menajerlik sözleşmelerinin noter tarafından otuz gün içinde Gençlik ve Spor Bakanlığı ve TFF'ye gönderilmesi zorunludur..." şeklinde düzenleme yer almakta olup, bu Kanun’un uygulanmasına dair Futbolcu Temsilcileri Talimatı 3. maddesinde de TFF tarafından yapılacak sınava katılmak isteyen gerçek kişilerin sahip olması gereken nitelikler sayıldıktan sonra talimat hükümleri çerçevesinde futbolcu temsilciliği lisansına sahip olmaları şartıyla futbolcu temsilciliği faaliyetinde bulunabilecekleri belirtilmiştir.

Futbolcuların, bu talimata uygun olarak verilmiş, geçerli bir lisansı bulunmayan kişilerle temsilcilik sözleşmesi imzalamaları ya da hizmetlerinden yararlanmaları yasak olup, davacının sadece TFF nezdinde tescilli, lisanslı futbolcu temsilcilerine tanınmış olan "münhasırlık" yetkisine dayanarak hak talebinde bulunamayacağı gibi Kanuna ve emredici mevzuat hükümlerine aykırı sözleşme yapılması da mümkün değildir.

Hal böyle olunca, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın usul ve yasaya uygun olduğu anlaşılmakla davacının tüm temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanması gerekmiştir.

VI. KARAR