Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2025/261 K.2025/3883

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; Samsun 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/17 E. sayılı dosyası ile açtıkları davada faiz talebinde de bulunduklarını, ancak Mahkemece asıl alacak yönünden karar verildiği halde faiz talepleri hakkında karar verilmediğini, bu yöndeki düzeltme taleplerinin de reddedildiğini ve kararın onanarak kesinleştiğini, faiz alacağının ayrı bir dava ile istenmesinin mümkün olduğunu, temerrüt tarihi ile takip tarihi arasındaki işlemiş faizin tahsili gerektiğini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla temerrüt tarihinden takip tarihine kadar olan yasal faiz miktarı 139.564,11 TL'nin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; alacağın zamanaşımına uğradığını, davada kesin hüküm olduğunu, artık bu davada tazminatın ferisi niteliğindeki faiz talebinin ileri sürülemeyeceğini, faizin talep edilebilmesi için asıl borcun ödenmemiş olması gerektiğini, Samsun 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/7 E. sayılı dosyasından doğan tazminatın davacıya ... İcra Dairesinin 2018/... E. sayılı dosyasında ödendiğini, davacının artık faizi talep edemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; 570.000,00 TL olan asıl alacağın davanın kesinleşme tarihi olan 12.03.2020 tarihinden, İcra Dairesine davalı bankanın ödeme tarihi olan 01.07.2020 tarihine kadar işleyecek faiz tutarının 15.600,82 TL olacağı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 15.600,82 TL'nin davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davalı tarafça istinafa konu edilen miktarın (15.600,82 TL) hükmün verildiği tarih itibarı ile öngörülen kesinlik sınırının altında kalması sebebiyle yerel Mahkemece verilen kararın, hüküm tarihindeki miktar itibarı ile kesin nitelikte olduğu, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf dilekçesinin reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; TBK 229/1-1 maddesi gereğince sözleşmeden dönme nedeniyle satıcının almış olduğu satım bedelini faiziyle geri ödemek zorunda olduğunu, faizin ayrı bir dava ile istenebileceğini, bilirkişi raporları arasındaki çelişki giderilmeden ve itirazları değerlendirilmeden verilen kararın hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, Mahkeme kararında hüküm altına alınmayan faiz alacağının tahsili istemine ilişkindir. Somut olayda; ayıp sebebiyle sözleşmenin feshi halinde tarafların aldıklarını vermekle yükümlü oldukları, faizin ancak taşınmazın tesliminden sonraki dönem için istenebileceği, eldeki davada taşınmazın daha önce teslim edildiği iddia ve ispat edilmediğinden taşınmazın davalıya tesliminin ve davalı adına tapuya kayıt ve tescilinin en erken sözleşmenin feshine ilişkin kararın kesinleşmesi ile söz konusu olacağı anlaşıldığından davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanması gerekmiştir.

VI. KARAR