Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2025/4377 K.2025/5522

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili ile davacı vekili tarafından gerekçeye yönelik olarak temyiz edilmekle; Dairece, (yalnızca) davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktar itibariyle reddine karar verilmiştir.

Davalı vekili tarafından sunulan 06.07.2025 tarihli dilekçe ile, davacı tarafın da temyiz talebi olduğu halde değerlendirilmediği, ayrıca hükmedilen miktarın temyiz kesinlik sınırının üzerinde olduğu belirtilerek Daire kararındaki maddi hatanın düzeltilmesi istenilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Dosyanın incelenmesinde; Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin yukarıda belirtilen 06.02.2025 tarih, 2025/155 E., 2025/233 K. sayılı kararına karşı taraf vekillerince temyiz yoluna başvurulmuş olmasına karşın Dairece davacı vekilinin temyiz talebinin sehven değerlendirilmediği anlaşılmakla; davalı vekilinin maddi hata talebinin kabulü ile, Dairenin maddi hataya dayalı olarak verilen 07.05.2025 tarih, 2025/1761 E., 2025/2626 K. sayılı kararının kaldırılmasına karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352/1-(b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre, davacı tarafça talep edilen toplam tazminat miktarı (dava değeri) 380.000,00 TL olup, her iki taraf yönünden temyize konu edilen bu miktar, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 544.000,00 TL’nin altında kalmaktadır.