Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2025/4727 K.2025/5489

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 03.09.2025 tarihli ek karar ile kesin nitelikli karara karşı temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacı vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle; duruşma talebi miktar yönünden reddedilmek suretiyle süre, temyiz şartları ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352/1. Maddesinin (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir. Diğer taraftan, kesinlik sınırı belirlenirken yalnız dava konusu (müddeabih) menkul ya da alacağın değeri esas alınır. Faiz, icra (inkar) tazminatı ve giderler hesaba katılmaz. (YHGK. 13.1.1988 gün, 1988/13-586 E. ve 25 K. sy. ilamı).

Dosya içeriğine göre, reddedilen ve davacı tarafça temyize konu edilen miktar 211.676 TL olup, (7550 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 20. maddesi ile değişik 6100 sayılı Kanun'un Ek 1. maddesinin 2. fıkrası gereğince) dava tarihi itibari ile (temyiz) kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL'nin altında kalmaktadır.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar, yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.