Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2025/5596 K.2025/6033

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılamada, İlk Derece Mahkemesinin 17.07.2025 tarihli ara kararı ile davalı vekilinin ihtiyati haciz kararına karşı yaptığı itirazın reddine karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, 17.10.2025 tarihli ek kararla, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 366. maddesi yollamasıyla aynı Kanun'un 346. maddesi uyarınca kararın kesin olduğu gerekçesiyle temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Ek karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, temyiz konusu kararın kesin olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 17.10.2025 tarihli ek kararına ilişkindir.

Geçici hukuki korumalar hakkında verilen kararlar, 6100 sayılı Kanun'un 362. maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca temyiz edilemez. Bu kararların temyiz edilmesi halinde Bölge Adliye Mahkemesince, anılan hüküm uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar, yukarıda anılan Kanun hükmüne uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanmasına karar verilmiştir.