Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2025/5877 K.2026/285

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davaya konu taşınmazın 528,28 m²’lik hissesi üzerinde 1/2 hissedar maliklerinden biri iken, taşınmazın kadastro kayıt işlemleri sırasında ana-baba ad benzerliği nedeniyle dava dışı ... adına kayıt ve tescil edildiğini, taşınmazda mirasçı olarak veraset ilamı doğrultusunda müvekkilinin ve davalıların annesi ...'ın ... hissedar olduğunu, ... tarafından taşınmazla ilgili olarak tasarrufta bulunulmak üzere ....

Noterliğinin 09.03.2020 tarihli vekaletnamesi ile müvekkili ve davalı ...'in yetkilendirildiğini, davalı ...'in taşınmazdaki hisseleri Afyonkarahisar Tapu Sicil Müdürlüğünün 02.07.2021 tarihli ve ... yevmiye sayılı işlemiyle 342.000,00 TL karşılığı diğer davalı kardeşi ...'e devrettiğini, davalı ...'in de taşınmazdaki hisseleri Afyonkarahisar Tapu Sicil Müdürlüğünün 10.08.2021 tarihli ve ... yevmiye sayılı işlemiyle 1.056.000,00 TL bedelle dava dışı ... Mobilya Ltd.

Şti.'ye sattığını, davalıların eylem ve fikir birliği içerisinde müvekkilinin 1/2 payını bildikleri halde kötüniyetli olarak payının karşılığını ödemediklerini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, 528.280,00 TL alacağın ikinci satış tarihi olan 10.08.2021 tarihinden itibaren, aksi kabulde dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili; aynı taşınmaza dair Afyonkarahisar 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2021/243 E. sayılı dosyasının derdest olduğunu, mezkur davada taşınmazın asıl sahibinin dava dışı ... olduğunun, gerek ... gerekse ...'in vekili ve aynı zamanda işbu dava davacısının vekili olan Avukat ... tarafından ikrar edildiğini, müvekkilleri ile ... arasında birbirlerinin taşınmazının sehven diğeri üzerine yazılması şeklinde arsa uyuşmazlığı bulunduğunu, bu hususun giderilmesi amacıyla müvekillerinin kendi üzerilerindeki taşınmazı ...'e devrettiklerini,

...'in ise iki defa tapu masrafı olmaması adına devri gerçekleştirmek yerine müvekkili ...'e vekalet verdiğini, ...'in dava konusu taşınmazdaki hisseleri ilk olarak diğer müvekkili ...'e gerçekte satış olmamasına rağmen satış gibi gösterdiğini, ardından müvekkili ...'in hisseleri dava dışı şirkete sattığını, dava konusu taşınmazın davacıya ait olmadığını, müvekkillerinin annesi Şükrüye Başpınar'a (Ünver) ait olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacının öncelikle davaya konu taşınmazın aslında annesi muris ...'a ait olduğunu ispatlaması gerektiği, dava değeri nazara alındığında ispatın ancak yazılı delille mümkün olduğu, davacının yazılı delil sunamadığı, diğer taraftan davalıların yemin eda ettikleri, yemin delilinin kesin delillerden olduğu, yemin beyanına göre de davacının iddiasını ispat edemediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; dava konusu taşınmazın miras sebebiyle kendisine intikal ettiğine dair ispat yükünün davacıya ait olduğu, dava konusu taşınmazın değeri göz önünde bulundurulduğunda tanıkla ispatının mümkün olmadığı, davacının da yazılı delil sunamadığı gerekçesiyle, istinaf başvurusunun reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davacı vekiline temyiz başvurusunda bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, davanın sebepsiz zenginleşmeden kaynaklı alacak davası olduğunu, tanık dinletebileceklerini, keşifte alınan ifadesinde dava dışı ...’nin de dava konusu taşınmazın gerçek malikinin kendisi olmadığını beyan ettiğini, ...'in müvekkiline ve davalı ...'e vakaletname vermesinin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 202. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca hak sahipliğine dair yazılı delil başlangıcı sayılması gerektiğini, böylece tanık beyanlarının caiz kabul edilmesiyle keşifte beyanda bulunan tüm tanık ifadeleriyle müvekkilinin davaya konu taşınmazda 1/2 malik olduğunu ispat ettiğini ileri sürerek, kararın bozulmasını talep edilmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, miras payına dayanan alacak istemine ilişkindir.

Temyiz edilen kararda belirtilen gerekçeye ve özellikle Afyonkarahisar Tapu Müdürlüğünden alınan 19.11.2025 tarihli yazı ekinde yer alan evrakın incelenmesi neticesinde; davaya konu taşınmazın 22.12.1971 tarihinde vefat eden ...'dan mirasçıları dava dışı ..., ... ve ...'ye intikal ettiği, ardından 07.01.1980 yılında yapılan satışla ...'den dava dışı ...'ye geçtiği, davacının annesi ...'ın ise anılan kişiyle yalnızca isim benzerliği olduğu ve 06.01.2004 tarihinde vefat ettiği, böylelikle ispat yükü üzerinde olan davacının davaya konu taşınmazın annesinden miras kaldığı iddiasını ispat edemediği anlaşılmakla, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun kararın onanmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR