Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2025/703 K.2025/1117

Mahkemece bozmaya uyularak verilen karar, asıl ve birleşen davada davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacılar vekili asıl davada; müvekkillerinin babaları ...'ın 09.11.2011 günü Van ilinde meydana gelen depremde davalı şirkete ait ... Otelde konakladığı sırada bina enkazı altında kalarak yaşamını yitirmesi nedeniyle 225.000,00 TL manevi tazminatın (her bir davacı için ayrı ayrı 75.000,00 TL) deprem tarihinden itibaren hesaplanacak faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davacılar vekili birleşen davada; müvekkillerinin babaları ...'ın 09.11.2011 günü Van ilinde meydana gelen depremde davalı şirkete ait ... Otelde konakladığı sırada bina enkazı altında kalarak yaşamını yitirdiğini, ilgili yapının davalılardan ... ve ... tarafından inşa edildiğini, diğer davalılar ... ile ...'ın ise otelin işletmecileri olmaları nedeniyle sorumluluklarının bulunduğunu bildirerek herbir davacı için ayrı ayrı 75.000,00 er TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, bu dosyanın asıl dava dosyası ile birleştirilmesine karar verilmesini talep etmişlerdir.

II. CEVAP

1.Asıl davada davalı vekili; davacılar murisinin otelde konaklamakta olmadığını, deprem ve ölüm arasında illiyet bağı olmadığını, otel müşterisi olmadığını, otelin sağlam olduğunu bildirerek davanın reddini istemiştir. 2.Birleşen davada davalılar vekili; talebin zamanaşımına uğradığını, husumet itirazları olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin, 25.02.2016 tarihli ve 2012/429 E., 2016/250 K., sayılı kararı ile; davanın kısmen kabulü ile kısmen reddine, birleşen Van 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/691 Esas sayılı dosyasında davalılar ... ve ... yönünden açılan davanın açılmamış sayılmasına,

asıl dava dosyası ile birleşen Van 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/691 Esas sayılı dosyasında davalılar ... ve ... dışındaki diğer davalılar yönünden açılan davanın kısmen kabulü ile davacı ... için 25.000,00 TL, davacı ... için 25.000,00 TL ve davacı ... için 25.000,00 TL olmak üzere toplam 75.000,00 TL manevi tazminatın 09.11.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte dosyamızda davalı olan ... ile birleşen dosyada davalılar ... ve ...'dan müştereken ve müteselsilen alınarak davacılara verilmesine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

Mahkeme kararının süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay (kapatılan) 13.Hukuk Dairesinin 14.11.2019 tarihli, 2016/22501 E., 2019/11290 K. sayılı kararıyla; asıl ve birleştirilen davalar hakkında ayrı ayrı hüküm kurulmadığı, bu hali ile verilen kararın HMK.'nın 297/2.maddesine uygun olmadığı gerekçesiyle kararın bozulmasına, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada yer olmadığına karar verilmiştir.

Bozmaya uyan Mahkemenin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; dava dosyasının bilirkişi kuruluna verilerek rapor aldırıldığı, bilirkişi kurulu tarafından düzenlenen 28.09.2015 tarihli raporun hükme esas alındığı, davalılar ... ve ...'ın müteahhide atfedilen kusur nedeniyle sorumlu oldukları, davalı şirketin ise otelin sahibi olması nedeniyle yapı malikinin kusursuz sorumluluğu nedeniyle sorumluluğunun bulunduğu,

buna göre tarafların sosyal ve ekonomik durumları, kusur durumları olayın meydana gelişi, müteveffanın taraflar ile ilişkileri, manevi tazminatın davacıların olay nedeniyle duymuş oldukları manevi acıyı dindirecek miktarda olması gerektiği gözönünde bulundurularak karar verildiği, ayrıca yine birleşen dosya bakımından 27.05.2014 tarihli duruşmada davacılar vekilinin birleşen dosyada davalılar ... ve ... yönünden davayı takip etmediklerini belirtmeleri nedeniyle bu iki davalı yönünden davanın açılmamış sayılmasına karar vermek gerektiği gerekçesiyle;

asıl dava yönünden davanın kısmen kabul kısmen reddi ile 25.000,00'er TL manevi tazminatın (Birleşen Van 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/691 E. sayılı dosyası ile tahsilde tekerrüre neden olmamak kaydıyla) 09.11.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacılar Cem, Cesim ve Hatice'ye verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine, birleşen Van 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/691 E. sayılı dosyası yönünden.

25.000,00'er TL manevi tazminatın (asıl dava ile tahsilde tekerrüre neden olmamak kaydıyla) 09.11.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve ...’dan müştereken ve müteselsilen alınarak davacılar ..., ... ve ...'ye verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine, davalılar ... ve ... yönünden davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş, karar karşı süresi içinde asıl ve birleşen davada davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili; manevi tazminat miktarlarını hakkaniyete aykırı olarak düşük takdir edildiğini, ayrıca müvekkiller aleyhine ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmiş olmasının da doğru olmadığını beyan ederek kararın bozulmasını talep etmiştir. hükmetmiş olması da yasaya uygun değildir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, asıl ve birleştirilerek görülen davada deprem nedeniyle asıl dosyada davalı şirketin işlettiği otelde murisleri vefat eden davacıların manevi tazminat istemine ilişkindir.

Karar tarihi olan 04.11.2020 tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 10.maddesi gereği manevi tazminatın kısmen kabul kısmen reddi durumunda davacı aleyhine hükmedilen vekalet ücretinin lehe hükmedilen vekalet ücreti geçemeyeceği, hükmedilen vekalet ücretlerinin bu madde doğrultusunda belirlendiği, taraflar arasında ihtiyari dava arkadaşlığı bulunup, birleşen dava da müstakil bir dava olduğundan ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesinin de usul ve kanuna uygun bulunduğu, hükmedilen manevi tazminat miktarının dosya kapsamına uygun olduğu anlaşılmakla davacılar vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR