KÜNYE
3. Hukuk Dairesi 2025/728 E., 2025/1792 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Mart 2025
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
- Sayısı
- 2021/744 E., 2023/286 K.
Karar Metni
261 kelime·1 dk okuma
Mahkeme kararı asıl ve birleşen davada davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
Dosyanın incelenmesinde; Mahkeme kararının asıl ve birleşen davada davalı vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, Dairemizin 28.11.2024 tarihli ve 2023/5196 E., 2024/3939 K. sayılı kararıyla adli yardım talebinde bulunan tarafın, şirket olup adli yardımdan yararlanabilecek tüzel kişilerden olmadığı gerekçesiyle talebin reddine karar verildiği, temyiz harç ve giderlerinin tamamlanması için dosyanın mahkemesine iade edildiği; adli yardım talebinin reddine ilişkin karara karşı davalı şirket vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, itirazın incelenmesi için dosyanın Yargıtay 4. Hukuk Dairesine gönderildiği, Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 10.03.2025 tarihli ve 2025/1 D.İş, 2025/1 D.İş Karar sayılı kararıyla itirazın kesin olarak reddine karar verildiği görülmüştür.
Buna göre; Mahkemece, temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi halde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun temyiz eden davalı tarafa yazılı olarak bildirilmesi, verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek ilgilisine tebliğ edilmesi, verilen kesin süre içinde temyiz harçlarının tamamlanması veya temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliği tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi halinde davalı şirketin temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için; dosyanın Mahkemesine geri çevrilmesine karar verilmesi gerekmiştir.
Yargıtay 3. Hukuk Dairesi, E. 2025/728, K. 2025/1792, 20 Mart 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama