KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2008/10445 E., 2010/6430 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Nisan 2010
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç(lar)
- Tehdit
- Hüküm(ler)
- Hükümlülük
- Tebliğnamedeki istek
- Bozma
Karar Metni
272 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;
1-Önceki hükmün Dairemizce yasa değişikliği nedeniyle lehe inceleme amacıyla bozulması karşısında, yeniden kurulacak hükümde tüm yasal öğelerin varlığının zorunlu bulunması ve bu kapsamda. Anayasanın 141, 5271 sayılı CYY.nın 34, 230 ve 289/1-g, maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının sanıkları, mağdurları, C.
Savcısını ve herkesi inandıracak ve Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde olması ve Yargıtay'ın gerekçelerle tutarlılık denetimini yapması ve bu açıdan gerekçelerde disiplin işlemini yerine getirmesi için kararın dayandığı tüm verilerin, bu veriler konusunda mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddianamenin, savunma ve tanık anlatımlarına ilişkin değerlendirmelerin açık olarak gerekçeye yansıtılması ve mahkemece ulaşılan vicdani kanının açıklanması gerekirken, bozma ile ortadan kaldırılmış olan önceki hükme atıf yapılmakla yetinilerek gerekçeden yoksun hüküm kurulması,
2-Uygulamaya göre de : a) 5237 sayılı TCY.nın 7/2 ve 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri uyarınca sanık yararına olan yasa hükümlerinin, önceki ve sonraki yasaların ilgili bütün hükümlerinin somut olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması şeklinde saptanması gerektiği gözetilmeden, soyut değerlendirme ile karar verilmesi,
b) 5252 sayılı Yasanın 122. maddesi ile 647 sayılı yasa yürürlükten kaldırılmış ve aynı yasada bu yönde bir düzenleme bulunmamasına karşın ödenmeyen para cezasına gecikme zammı uygulanması,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2008/10445, K. 2010/6430, 7 Nisan 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama