KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2008/11402 E., 2010/8786 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Mayıs 2010
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç(lar)
- Şantaj
- Hüküm(ler)
- Hükümlülük
- Tebliğnamedeki istek
- Düzelterek onama
Karar Metni
307 kelime·2 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede ;
Yargılama ve olayın kanıtlanmasına ilişkin gerekçe: Sanığa yükletilen şantaj eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;
Hukuksal tanı: Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tipine uyduğu,
Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.
Ancak,
1- 5237 sayılı TCY.nın 53/1-(c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun koşullu salıverme tarihine kadar geçerli olacağının kararda gösterilmemesi,
2- Mükerrir sanık hakkında, infaz hakiminin yetkisini kısıtlayacak biçimde 5275 sayılı Yasanın 108/4.maddesine göre cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin 1 yıl süreyle uygulanmasına karar verilmesi,
Yasaya aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, 5320 sayılı Yasanın 8/1.madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CYY.nın 322.maddesi uyarınca, temyiz edilen kararın açıklanan birinci noktası tebliğnameye aykırı olarak,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2008/11402, K. 2010/8786, 3 Mayıs 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama