Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2008/12167 K.2010/9556

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1) ... köyü muhtarı olan sanık ...’un, ... köyü merkez mahallesinde 14 hanenin, ... mahallesinde 4 hanenin bir hafta boyunca içme sularını sebepsiz yere kestiği, görevini kötüye kullandığı iddiasıyla açılan davada; sanığın, “köyümüz içme suyu hatlarında arıza olduğu, zaman zaman köy camisi ve okuluna içme suyu gitmediğini, arızayı düzeltmek için bazı parçalar alınması gerektiğini ancak alınmadığı, deponun üzerinden su alındığını, bunu engelleyemediğini, deponun alt kısmındın su alınması sağlamak için, üst taraftan su alanların borusunu çıkarttığını, suyu kesmeden önce cami hoparlöründen ilan yaptırdığını” savunduğu,

katılanların “köyün suyunun yeterli olduğunu, ancak su hatlarında arıza bulunup tamir edilmediği için cami ve okula yeterli su gitmediğini” ifade ettikleri, köy imamı tanık ...’ın, savunmayı doğruladığı, dosya içinde bulunan ve fotokopiden ibaret belgelere göre, köy içme suyunun projeli olduğu, teknisyen ... ve Tekniker ... tarafından hazırlanan ve yine fotokopiden ibaret olan rapora göre de; “su kaynağı ile depo arasındaki şebeke sistemine bakım yapılmadığından suyun tahminen 2/3’ünün kayba uğradığı, suyun az gelmesi nedeniyle proje dışında ekleme, eski depoya aktarma, ilave boru takma gibi geçici çözümlere başvurulduğu,

bu nedenle cami ve okula su gitmediği, suyun gitmesini temin için de üst şebeke bağlantısından dört hane, alt şebeke bağlantısından on bir haneye giden 63’lük boruların çıkartıldığı, ... köyü muhtarlığının da ...

Köyü’ne ait projedeki 70’lik dağıtım borusunu, suyun tamamını çektiği gerekçesiyle sökerek yerine 20’lük boru taktığı’nın ileri sürüldüğü, 442 sayılı Köy Kanunu’nun, köylünün mecburi işlerini düzenleyen 13/2 maddesi gereğince “Köye kapalı yoldan içilecek su getirmek ve çeşme yapmak, köyün içtiği su kapalı geliyorsa yolunda delik deşik bırakmamanın” köy muhtarının görevi olarak düzenlendiği, yaptırımın ise 46. maddede gösterildiği iddianamedeki anlatıma göre, sanığa yüklenen eylemin “merkez mahallesinde 14 hanenin, ... mahallesinde 4 hanenin bir hafta boyunca içme sularını sebepsiz yere kesme” ile sınırlandırıldığı anlaşılmakla;

Sanığın, olay tarihinde muhtar olup olmadığı, köy içme suyunun, 7478 sayılı Köy İçme Suları Hakkında Kanun kapsamında Devlet Su İşleri Müdürlüğünce tesis edilip edilmediği ilgili yerlerden sorulduktan sonra mahallinde usulüne uygun şekilde bilirkişiler marifetiyle yapılacak keşifle; mevcut su debisi, depoya ve dağıtım hattına proje dışında bağlantı yapılıp yapılmadığı, yapılmış ise bunun suyun akışına etkisi olup olmadığı araştırılarak, köy camisi ve okuluna su vermek için katılanların suyunu kesmenin haklı bir nedene dayanıp dayanmadığı tartışılmadan, suyun dağıtımının ne şekilde sanığın görevi olduğu ve katılanların suyunu kesmekle ne şekilde görevin gereklerine aykırı hareket ettiğine ilişkin kanıtlar gösterilmeden eksik inceleme ile hükümlülük kararı verilmesi,

2) Kabule göre de; mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanabilmesi için hapis cezasına hükmedilmesi, hapis cezasının ise seçenek yaptırımlara dönüştürülmemesi gerektiği cihetle; sanık hakkında hapis cezasına hükmolunduktan sonra 5237 sayıl TCK.nun 50.maddesi gereğince adil para cezasına çevrilmesi, aynı yasanın 5.fıkrası gereğince da asıl mahkumiyetin adli para cezası olması karşısında sanığın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,