KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2008/14157 E., 2010/10787 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Haziran 2010
- Mahkemesi
- Ankara Asliye 23.Ceza Mahkemesi
- Suç(lar)
- Resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan
- Hüküm(ler)
- Hükümlülük
- Tebliğnamedeki istek
- ONAMA
Karar Metni
265 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Sanığın işlediği suç nedeniyle hakkında soruşturma ve kovuşturma yapılmasını engellemek amacıyla, ... Cenap Güney adına düzenlenmiş ve üzerinde kendi fotoğrafı bulunan nüfus cüzdan örneğini görevli polis memurlarına verdiğinin ileri sürülmesi karşısında; dolandırıcılık suçundan hakkında dava açılıp bu suçu işlediğinin saptanması koşulu ve ... Cenap Güney'in gerçek kişi olması halinde 5237 sayılı TCY.nın 268.maddesi yoluyla 267/1.maddesine uyan iftira; hayali kişi olması halinde ise aynı Yasanın 206/1.maddesinde öngörülen yalan beyanda bulunma suçunu oluşturacağı gözetilmeden, her iki suçun oluştuğundan söz edilerek eksik araştırmayla hüküm kurulması,
2- Kabule göre,
a) Sanığın mağdur hakkında herhangi bir soruşturma başlamadan önce gerçek kimliğini bildirerek iftiradan döndüğünün anlaşılması karşısında TCY.nın 269.maddesinin 1.fıkrası yerine anılan yasa maddesinin 2.fıkrasıyla indirim yapılması,
b) Sanığın geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın failin geleceği üzerindeki etkileri gibi hususlar irdelenmeden, yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle TCY.nın 62.maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,
c) TCY. 53.maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,
d) Mükerrir olan sanık hakkında TCY.nın 58.maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2008/14157, K. 2010/10787, 2 Haziran 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama