Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2008/14227 K.2010/11625

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1- Dilekçenin süresi içinde verilmediği,

Anlaşıldığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1 ve 1412 sayılı CYY.nın 317.maddesi uyarınca sanık ...'ın tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2- Diğer sanıkların temyizine gelince,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre sanıklar hakkında TCY.nın 129/3.maddesi gereğince ceza vermekten vazgeçilmesi halinde, mahkumiyet hükmü kurmadan, doğrudan CYY.nın 223/4.maddesi uyarınca “ceza verilmesine yer olmadığı” karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hususu sonuca etkili görülmeyip bu nedenle bozma yapılmasına gerek olmadığı, hakaretin ne şekilde karşılıklı olarak işlendiğine ilişkin kanıtlar da kararda açıklanıp tartışılmamış ise de, karşı temyiz olmadığından bu hususta bozma yapılamayacağı anlaşılarak yapılan incelemede ;

A-) Sanıkların hakaret eylemlerinden verilen ceza vermekten vazgeçilmesi kararına yönelik olarak, sanıklar ..., ..., ...'ın temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

B-) Sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyizde, hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren ve TCY.nın 7/2 madde ve fıkrası uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Yasanın 562.maddesinin 1.fıkrası ile CYY.nın 231/5 madde ve fıkrasında öngörülen, hükmolunan cezanın geri bırakılması sınırının iki yıla çıkarılması ve söz konusu 562.maddesinin 2.fıkrası ile de CYY.nın 231/14 madde ve fıkrasındaki, suçun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olması koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının tartışılması zorunluluğu,