Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2008/15663 K.2010/13027

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)-Firar suçundan yargılanıp suç tarihinde 18 yaşından küçük olan sanığın,CMUK 223 maddesi gereğince hakkında çıkartılan gıyabi tutuklama kararına istinaden 27.08.2004 tarihinde Diyarbakır'da yakalanarak aynı gün sevk edildiği mahkemede ifadesinin alındığı anlaşılmakla;

a)-Savunmanın alındığı tarihte, sanığa zorunlu müdafii atanması gerektiği gözetilmeden CMUK 138 maddesine aykırı davranılması,

b)-İddianame daha önceden sanığa tebliğ edilemediğine göre, CMUK 210 maddesi gereğince, iddianamenin tebliği ile savunma arasında en az bir hafta süre geçmesi gerektiği gözetilmeden, sanığa savunmasını yapmak için süre isteyip istemediği sorulmamak sureti ile savunma hakkının kısıtlanması,

c)-Sanığın görevli mahkemece yeniden sorgusu yapılıp savunması tesbit olunmadan görevli olmayan Asliye Ceza Mahkemesindeki savunması ile yetinilerek karar verilmek suretiyle 5271 sayılı CMK.nun 7 ve 191. maddelerine aykırı davranılması,

2)-765 sayılı TCK'nun 299/2 maddesi ile belirlenecek cezanın, hükümlülüğe konuolan kesinleşmiş suçun cezasına bağlı olarak, firar tarihinden, hak ederek salıverme tarihine kadarki süre üzerinden maddede belirlenen oranlara göre tespit edilip, kalan süresine ekleneceği, ancak eklenecek cezanın 4 aydan az 2 yıldan fazla olamayacağı cihetle ;

a)-Firar suçuna konu olan Kadıköy 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.09.2002 tarih ve 632/230 sayılı ilamıyla verilip kesinleşen hükmün, onaylı örneği dosyaya getirtilerek, mahallinde 5275 sayılı TCK.nun 7, 5252 sayılı Yasanın 9. maddesi gereğince uyarlaması yaptırıldıktan sonra hükme esas alınması gerekitğinin gözetilmemesi,

b)-5252 sayılı Türk Ceza Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanunun 9. maddesine göre, 765 sayılı Türk Ceza Yasası ile 5237 sayılı Türk Ceza Yasasının olayla ilgili bütün hükümlerinin yargı denetimine olanak verecek biçimde uygulanması, ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması, lehe olan hükmün belirlenmesi ve uygulamanın ona göre yapılması gerektiği gözetilmeden 765 sayılı TCK.nun lehe olduğunun kabulü ile hükümlülük kararı verilmesi,

3-Kabule göre de; firar tarihinde bakiye 2 yıl 2 ay 8 gün hapis cezası kalan sanık hakkında 1/6 oranında ceza hesaplaması yapılırken 4 ay 12 gün yerine 4 ay 11 gün hapis cezası verilerek, belirlenen cezanın bakiye cezaya eklenmesine karar verilmemesi,