Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2008/16540 K.2010/13418

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede ;

Yargılama ve olayın kanıtlanmasına ilişkin gerekçe: Sanığa yükletilen direnme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Hukuksal tanı: Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tipine uyduğu,

Eleştiri: Görevliye direnme suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlenmesi nedeniyle hükmolunan cezanın TCY.nın 265/3.maddesi uyarınca artırılması gerektiğinin gözetilmemesi ve sanığın, eylemlerini birden fazla kolluk görevlisine karşı gerçekleştirilmesine karşın, TCY.nın 43/2.maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yaptırım: Eleştiri dışında cezanın yasal bağlamda uygulandığı,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

1-Sanığın, özgürlüğü bağlayıcı cezaya hükümlülüğünün doğal sonucu olarak 5237 sayılı TCY.nın 53/1-a,b,d,e madde ve fıkrasında belirtilen hakları kullanmaktan cezanın infazı tamamlanıncaya c fıkrasındaki hakları kullanmaktan ise koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmasına hükmedilmesi gerekirken yazılı biçimde karar verilmesi,

2-5237 sayılı TCY.nın 7/2-3 maddesi hükmü karşısında, suç tarihinde yürürlükte bulunmayan ve 01.06.2005 tarihinden önce işlenen geçmiş hükümlülüklerinden dolayı, sanık aleyhine sonuç doğuran 5237 sayılı Yasanın 58 ve 5275 sayılı Yasanın 108 maddeleri gereğince sanığın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz iddiaları bu nedenle yerinde görülmüş ancak, bu aykırılıklar, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, 5320 sayılı Yasanın 8/1.madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CYY.nın 322.maddesi uyarınca, temyiz edilen kararın açıklanan noktaları tebliğnameye aykırı olarak ,