KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2008/17870 E., 2010/16331 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Ekim 2010
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Resmi görevlilere görevlerinden dolayı hakaret-direnme
- Hüküm
- Hükümlülük
Karar Metni
331 kelime·2 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,
Sanığa yükletilen görevliye hakaret, görevi yaptırmamak için direnme eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;
Hukuksal tanı: Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tiplerine uyduğu,
Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.
Görevliye hakaret suçunda hapis veya adli para cezası olarak seçimlik ceza öngörülmesine karşın, hapis cezasının hangi nedenlerle adli para cezasına tercih edildiği gösterilmeden hapis cezası uygulanmış ise de, TCY'nın 58/3 maddesi uyarınca hapis cezasının tercih edilmesi zorunlu olduğundan, sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında birden fazla görevliye karşı görevi yaptırmamak için direnme suçunu işlemesine karşın, TCY'nın 43/2 maddesi uyarınca cezasının artırılması gerektiği gözetilmemiş ve sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas hükümlülüğü bulunmasına karşın, TCY'nın 58. maddesi uygulanmamış ise de, karşı temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.
Ancak, 5237 sayılı TCY'nın 53/l-(c) bendinde yer ... hak yoksunluğunun koşullu salıverme tarihine kadar geçerli olacağının gözetilmemesi,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2008/17870, K. 2010/16331, 11 Ekim 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama