Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2008/20117 K.2010/18027

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü ; Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1)Sanıklar ... ve ...'ın kardeş oldukları, sanık ...'ın, 17.01.2007 tarihinde cumhuriyet savcısına verdiği ve 05.03.2007 tarihli duruşmada tekrarladığı savunması ile sanık ...'ın savunmaları, sanık ... hakkında, "cezaevine sokulan yasaklanmış eşyayı kimlerden ne surette aldığına dair bilgi verme" nedeniyle 5237 sayılı TCK'nun 297/4 maddesinde düzenlenen özel etkin pişmanlık hükmünün uygulanmış olması dikkate alındığında dairemizce de kabul edilen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 08.06.2010 tarih ve 1-35/140 sayılı kararı ile 20.10.2009 tarih ve 1-85/242 sayılı kararı uyarınca aralarında menfaat çatışması olduğu anlaşılmakla ;

savunma hakkının kısıtlanmaması ve zafiyete uğratılmaması için ayrı ayrı müdafiiler tarafından temsil edilmeleri gerekirken aynı müdafii tarafından temsil edilmeleri suretiyle 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 38 ve 5271 sayılı CMK.nun 152.maddesine aykırı davranılması,

2)Kanıt olarak kabul edilen ve hükümlülük kararının dayanaklarından olan arama tutanağı, cep telefonu arama-aranma kayıtları, bunun dayanağı olan mahkeme kararları, cep telefonu inceleme tutanağı, cep telefonu faturası, abonelik sözleşmesi gibi belgelerin duruşmada hazır bulunan sanıklar ... ve ...'a okunarak diyecekleri sorulmayarak CMK 209, 215 maddelerine aykırı davranılması,

3) Sanık ... hakkında ise ayrıca ;

a)16.04.2007 tarihinde Trabzon 2. Asliye Ceza Mahkemesinde alınan talimat sorgusu sırasında, sorgusundan önce, ifadesini esas mahkemesi huzurunda vermek isteyip istemediği sorulmayarak CMK 196/2 maddesine muhalefet edilmesi,

b)Hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren ve TCY.nın 7/2 madde ve fıkrası uyarınca sanık /sanıklar yararına olan 5728 sayılı Yasanın 562.maddesinin 1.fıkrası ile CYY.nın 231/5 madde ve fıkrasında öngörülen, hükmolunan cezanın geri bırakılması sınırının iki yıla çıkarılması ve söz konusu 562.maddesinin 2.fıkrası ile de CYY.nın 231/14 madde ve fıkrasındaki, suçun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olması koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının tartışılması zorunluluğu,