Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2008/22521 K.2011/149

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede ;

Ancak;

1- 1-5320 Sayılı Yasanın 8/2.maddesinin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına verdiği "lehe kanun hükümlerinin uygulanması yönünde mahkemesince değerlendirme yapılması gerektiği açıkça anlaşılan" dava dosyalarının geri gönderilmesine ilişkin yetkinin, verilen önceki hükmün bozulması sonucunu doğurduğu, bu nedenle yeniden duruşma açılarak karar verilmesi gerektiğinin hükme bağlandığı, eski ve yeni TCY'nin ilgili hükümleri ile 5252 sayılı Yasanın 9/3.maddesinde öngörülen usul çerçevesinde uygulama yapılarak sanık yararına hükmün yeniden kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Hükümden sonra 19.12.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6086 sayılı Yasanın 1.maddesi ile TCY.nın 257/1-2.madde-fıkralarında yer alan “kazanç” sözcüğünün “menfaat” olarak değiştirilmesi ve bu fıkralarda öngörülen cezaların alt ve üst sınırlarının da indirilmesi karşısında TCY.nın 7/2.madde-fıkrasındaki “suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur” hükmü gözetilerek, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,