Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2008/7622 K.2010/2399

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın köy muhtarı olan katılanı “davadan vaz geçsin yoksa onu öldürmek zorunda kalacağım” diyerek tehdit etmesi biçimindeki eyleminde köy merasına tecavüz suçunun soruşturulması ve kovuşturulmasının yakınmaya bağlı olmadığı gözetilerek, zorlamaya yönelik ileri sürülen koşulu gerçekleştirmenin ne suretle katılanın gücü ve iradesinde olduğu tartışılıp açıklanmadan eylemin 765 sayılı TCK.un 188. maddesine uyduğu kabul edilerek hüküm kurulması,

2- Kabule görede;

a) 5252 sayılı Yasanın 5/2. maddesi uyarınca adli para cezasının alt sınırının 450 TL olarak belirlenmesi gerektiği gözetilmeyerek sanığa fazla ceza verilmesi,

b) 5275 sayılı Yasanın 122. maddesiyle 647 sayılı Yasanın yürürlükten kaldırılmış olması ve aynı Yasanın 106. maddesi de süresinde ödenmeyen para cezaları nedeniyle gecikme zammına hükmolunmayacağının gözetilmemesi,