KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2008/7856 E., 2010/1615 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Şubat 2010
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç(lar)
- Tehdit, kavgada silah boşaltmak
- Hüküm(ler)
- Beraat
- Tebliğnamedeki istek
- BOZMA
Karar Metni
272 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
1- Kavgada silah boşaltmak suçundan kurulan hükmün incelenmesinde,
Mahkemece delil yetersizliğinden beraat kararı verilmiş ise de, mevcut delillere göre sanık ile katılan arasında herhangi bir kavganın sözkonusu olmadığı ve bu sebeple yüklenen suçun unsurlarının oluşmadığı anlaşıldığından,
Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan ... vekilinin ve O yer C. Savcısının temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE yukarıda açıklanan değişik gerekçeyle HÜKMÜN ONANMASINA,
2- Tehdit suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince,
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanığın olay tarihinde katılanın hayvanlarını otlatmaya götürdüğü sırada, kiraladığı merada katılanın hayvanlarını otlattığından bahisle aralarında geçen tartışma sonrasında, av tüfeği ile korkutmak amacıyla bir el ateş ettiği, katılanın ve tanık Memiş Sandal'ın anlatımları, olay yerindeki ağaçta tespit edilen saçma tanelerini ve izlerini gösteren tutanak ile tutanak imzacısı tanıkların anlatımı, keşif ve bilirkişi raporlarıyla sabit olduğundan, bu oluşa göre eyleminin silahla tehdit suçuna uyduğu gözetilerek, 765 sayılı TCY.nın 191/2 ile 5237 sayılı TCY.nın 106/2.a maddeleri ve ilgili hükümlerin somut olaya uygulanarak lehe Yasanın belirlenmesi ve sonucuna göre sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçe ile beraat hükmü kurulması,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2008/7856, K. 2010/1615, 8 Şubat 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama