KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2008/8309 E., 2010/3360 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Şubat 2010
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç(lar)
- Görevi yaptırmamak için direnme
- Hüküm(ler)
- Hükümlülük
- Tebliğnamedeki istek
- Onama
Karar Metni
230 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede ;
Yargılama ve olayın kanıtlanmasına ilişkin gerekçe: Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; böylece olaylara ilişkin sorunlarda gerekçenin yeterli bulunduğu,
Hukuksal tanı: Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tipine uyduğu,
Yaptırım: Cezanın yasal bağlamda uyduğu eleştiri dışında hukuka aykırılığa rastlanmadığı,
Eleştiri; a) Sanığın görevliye hakaret eyleminin ayrı biç suç oluşturacağı gözetilmeyerek görevi yaptırmamak için direnme suçunun unsuru olarak kabul edilip eksik cezaya hükmedilmesinin, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılamayacağı,
b) Sanığın kayden “07.01.1981” olan doğum tarihinin, gerekçeli karar başlığına ve iddianameye “07.01.1987” olarak yazılmasının, mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olduğu,
Anlaşıldığından sanık ...'ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 25.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu doküman 5070 Sayılı Yasa hükümlerine göre elektronik olarak imzalanmıştır.
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2008/8309, K. 2010/3360, 25 Şubat 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama