Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2008/9064 K.2010/5617

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 02.10.2001 gün 212-197, 19.11.2002 gün 272-402, 26.06.2001 gün 138-137, 12.06.2001 gün 117-119 ve 21.04.1998 gün 48-135 sayılı kararlarında, sanığın duruşmada hazır bulunması ve sorgusunun yapılması, “yargılamanın yüze karşı olması”, “savunma hakkının kısıtlanamayacağı” ve “cezanın kişileştirilmesi” ilkelerinin doğan bir sonucudur denmektedir.

1412 sayılı CYY.nın 223/son, 225/son maddelerinde belirtilen ayrık hükümler dışında sanığın sorgusu yapılmadan karar vermek olanaksızdır. Ayrık tutulan 1412 sayılı CYY.nın 223/son maddesi hükmü, dosya kapsamına göre sanığa yüklenen eylemin ilk bakışta suç oluşturmayacağının anlaşılması durumunda uygulanabilecektir. Sanığın sorgusu yapılmadan, kanıt takdiri suretiyle beraat kararı verilmez” denilmektedir.

5271 sayılı CMK.nun 193/2.maddesinin, 1412 sayılı CYY.nın 223/son maddesiyle aynı hükümler içermesi karşısında, anılan içtihatların 01.06.2005 tarihinden sonra da geçerliliklerini sürdürdükleri kabul edilmelidir.