Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2009/10041 K.2011/8582

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından isin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik hakaret ve tehdit suçlarından kurulan beraat hükümlerinin incelenmesinde,

Dava zamanaşımının son kesilme nedeni olan sanığın sorgusunun yapıldığı 16.09.2005 tarihine göre temyiz süreci içinde 5 yıllık olağan dava zamanaşımının gerçeklettiği,

Anlaşıldığından Katılan ... vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmekle, sanık yararına olduğu anlaşılan 765 sayılı TCY'nın 102/4 ve 5271 sayılı CYY'nın 223. maddeleri uyarınca tebliğnameye aykırı olarak, KAMU DAVALARININ DÜŞÜRÜLMESİNE,

2-a-)Sanık ... hakkında yakınan ...'e yönelik tehdit ve hakaret suçlarından, sanık ... hakkında yakınan ...'e yönelik tehdit suçundan kurulan beraat hükümlerinin incelenmesinde,

Yakınan ...'in 26.01.2006 tarihli oturumda sanıklardan şikayetçi olduğunu belirtmesi, yakınan vekilinin de katılma dilekçesi sunması karşısında, 5271 sayılı CYY.nın 238. maddesi uyarınca katılma konusunda bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, bu konuda karar verilmeksizin, yakınanın doğrudan katılan olarak kabulü ile yargılamaya devamla hüküm kurulması,

b-)Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesine gelince,

Hükümlerden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren ve TCY.nm 7/2 madde ve fıkrası uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Yasanın 562.maddesinin 1.fıkrası ile CYY.nın 231/5 madde ve fıkrasında öngörülen, hükmolunan cezanın geri bırakılması sınırının iki yıla çıkarılması ve söz konusu 562.maddesinin 2.fıkrası ile de CYY.nın 231/14 madde ve fıkrasındaki, suçun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olması koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının tartışılması zorunluluğu,

A.A.