Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2009/10505 K.2011/9090

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre sanığın yokluğunda verilen hükümde, 5271 sayılı CYY.nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddelerine aykırı biçimde temyiz süresinin başlangıç zamanı yokluğunda karar verilen sanık yönünden hükmün tebliğinden itibaren başlayacağı gözetilmeyerek "...hükmün okunup açıklanmasından itibaren ... " şeklinde yanıltıcı ifade kullanılarak temyizin başlangıç süresi tereddüde yol açmayacak biçimde gösterilmediğinden, sanığın temyizi süresinde kabul edilerek Yerel Mahkemenin temyiz isteğinin reddine ilişkin kararına karşı yapılan itiraz yerinde görüldüğünden, RET KARARININ KALDIRILMASI suretiyle işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren ve TCY.nın 7/2 madde ve fıkrası uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Yasanın 562.maddesinin 1.fıkrası ile CYY.nın 231/5 madde ve fıkrasında öngörülen, hükmolunan cezanın geri bırakılması sınırının iki yıla çıkarılması ve söz konusu 562.maddesinin 2.fıkrası ile de CYY.nın 231/14 madde ve fıkrasındaki, suçun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olması koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının tartışılması zorunluluğu,