Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2009/11153 K.2011/8132

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede ;

1)Yargılama ve olayın kanıtlanmasına ilişkin gerekçe: Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; böylece olaylara ilişkin sorunlarda gerekçenin yeterli bulunduğu,

Hukuksal tanı: Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tipine uyduğu,

Yaptırım: Cezanın eleştiri dışında yasal bağlamda uygulandığı,

Sanığın, birden çok görevliye karşı tek bir fiile yüklenen suçu işlediğinin kabul edilmesine karşın TCY. 43/2. maddesi uygulanmayarak yanılgı sonucu eksik ceza öngörülmüş ise de, karşı temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

Anlaşıldığından sanık ...'in ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2-Sanığın, görevliye hakaret eylemlerine ilişkin hükümlere yönelik temyize gelince;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a)TCY.nın 125/3-a maddesinde seçenek yaptırım olarak hapis ve adli para cezasının öngörülmesine karşın hapis cezasının tercih edilmesine ilişkin gerekçe gösterilmemesi,

b)Sanığın, aynı suçu birden fazla görevliye karşı tek bir fiile işlediğinin kabul edilmesine karşısında, TCY.nın 43/2.maddesinin uygulanması yerine her bir görevli yönünden ayrı ayrı hüküm kurulmak suretiyle fazla cezaya hükmedilmesi,

Kabule göre;

c)TCY.nın 50/2. maddesi uyarınca; hapis cezasıyla adli para cezası seçenek olarak öngörüldüğü hallerde hapis cezasına hükmedilmiş ise bu ceza artık adli para cezasına çevrilemez hükmüne uyulmaması,