Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2009/13990 K.2011/19927

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Cezaevinden kaçan sanığın kendiliğinden yetkili makamlara teslim olduğunu savunması karşısında; bu durum araştırılarak sonucuna göre 5237 sayılı TCY.nın 293. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerekirken, eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile karar verilmesi,

Kabule göre de;

Mükerrirlere özgü infaz rejimini düzenleyen 5275 sayılı Yasanın 108/2.maddesinin "Tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktar, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamaz" hükmü karşısında, sanığın geçmiş mahkumiyetlerinden hangisinin tekerrüre esas alındığının infazda tereddüde yol açmayacak biçimde kararda gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,