KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2009/15051 E., 2011/16398 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Eylül 2011
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Tehdit, Yaralama
- Hüküm
- Hükümlülük
Karar Metni
270 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1- Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelemesinde,
a- Mağdur sanık ...'ın kovuşturma ve soruşturma aşamalarındaki anlatımları ile tanıklar ..., ...'ün anlatımlarının kendi içinde ve birbirleriyle çelişkilerinin giderilmesi, giderilmediği takdirde yöntemince irdelenerek hangi anlatımlara üstünlük tanındığının açıklanması ve sonucuna göre sanığın hukuksal durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle hüküm kurulması,
b- Sanık ile mağdur sanık ...'ın karşılıklı eylemlerinin neler olduğunun saptanması, olayın başlangıcı ve gelişmesi üzerinde durularak, varsa haksız davranışların öncelik sonralık durumu, etki-tepki biçiminde gelişip gelişmedikleri, ağırlık düzey ve derecelerine göre denge bulunup bulunmadığı değerlendirilerek, sonucuna göre sanık bakımından TCY'nın 29. maddesinin uygulanma olasılığının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,
2- Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlerin incelenmesine gelince,
Hükümlerden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren ve TCY.nın 7/2 madde ve fıkrası uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Yasanın 562.maddesinin 1.fıkrası ile CYY.nın 231/5 madde ve fıkrasında öngörülen, hükmolunan cezanın geri bırakılması sınırının iki yıla çıkarılması ve söz konusu 562.maddesinin 2.fıkrası ile de CYY.nın 231/14 madde ve fıkrasındaki, suçun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olması koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının tartışılması zorunluluğu,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2009/15051, K. 2011/16398, 26 Eylül 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama