KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2009/17156 E., 2011/20347 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Kasım 2011
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Tehdit, hakaret
- Hüküm
- Hükümlülük
Karar Metni
272 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;
1- Yakınanlar dinlenmeden ve tanıkların da tehdit ve hakaret suçlarına ilişkin görgüye dayalı bilgileri olmamasına karşın, tanıkların sanığın elinde satır gördüklerinden söz edilerek eksik araştırma ve yetersiz gerekçe ile hükümlülük kararı verilmesi,
2- Soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı olan hakaret suçunun TCY.nın 253. maddesi uyarınca uzlaşmaya tabi olması karşısında, anılan yasanın 253, 254. maddeleri gereğince uzlaştırmaya ilişkin hükümlerin uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuksal durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,
3- CYY'nın 53. maddesine aykırı biçimde tanığa görevinin öneminin anlatılmaması,
4- Kabule göre,
a) TCY.nın 53. maddesi uyarıca her suç için ayrı ayrı hak yoksunluğuna hükmedilmesi gerektiğinin ve anılan yasa maddesinin l-(c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun kendi alt soyu üzerindeki velayet,vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ve 53/1-a,b,d,e bentlerindeki hak yoksunlukları bakımından mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
b) TCY. 58/7. madde ve fıkrası uyarınca "mükerrirlere özgü infaz rejimi ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına..." karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, infazda karışıklık ve duraksamaya yol açacak biçimde "1 yıl denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" karar verilmesi,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2009/17156, K. 2011/20347, 2 Kasım 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama