KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2009/17672 E., 2011/23677 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Aralık 2011
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Tehdit, 6136 sayılı Yasaya aykırılık
- Hüküm
- Hükümlülük
Karar Metni
293 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- a) Mağdur ...'in hiçbir ifadesinde, sanığın, eşi olan diğer mağdur ...'i silahla tehdit ettiğini söylememesi, ...'in de kolluğa verdiği 27.11.2006 tarihli ifadelerinde sanığın sadece kendisine yumruk vurduğunu, tabanca ile eşini tehdit ettiğini ileri sürmesi, duruşmada da benzer anlatımlarda bulunması, sadece savcılık ifadesinde sanığın kendisini de tehdit ettiğini söylemesi karşısında; anlatımlar arasındaki çelişkinin giderilmesi, mümkün olmadığı takdir de hangi anlatıma ne gerekçe ile üstünlük tanındığının açıklanmasından sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden tehdit suçundan hükümlülük kararı verilmesi,
b) Kabule göre de; tehdit suçundan verilen 2 yıl 6 ay hapis cezasından 1/6 oranında indirim yapılırken 2 yıl 1 ay hapis cezası yerine 1 yıl 13 ay hapis cezası verilmesi,
2- 6136 sayılı Yasa'ya aykırılık suçundan hükümlülük kararının incelenmesinde ise ;
08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren ve TCY.nın 7/2 madde ve fıkrası uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Yasanın 562.maddesinin 1.fıkrası ile CYY.nın 231/5 madde ve fıkrasında öngörülen, hükmolunan cezanın geri bırakılması sınırının iki yıla çıkarılması ve söz konusu 562.maddesinin 2.fıkrası ile de CYY.nın 231/14 madde ve fıkrasındaki, suçun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olması koşulunun kaldırılması karşısında, 6008 sayılı Yasa değişikliği de göz önüne alınarak mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının tartışılması zorunluluğu,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2009/17672, K. 2011/23677, 12 Aralık 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama